ზამთრის მხიარული გაცილება

დღეს ძალიან მაგარი მოვლენების ერთად თავშეყრის მომენტია. ჯერ ერთი პირველად ჩემი ბლოგის არსებობის ისტორიაში 29 თებერვალი დადგა და ამას ვულოცავ მკითხველს, ბლოგს და ჩემს თავსაც. ეს ერთი და სხვა მრავალი. :) მერე - ზამთარი წადის. ხვალე უკვე გაზაფხულია!!! დღევანდელ დღეს დაბადებულებს როგორც იქნა და 4 წლის მერე საშუალება აქვთ დაბადების დღე გადაიხადონ. პლუს მაგათ, დღეს თურმე ყოფილა ისეთი დღე, როდესაც ქალებს აქვთ საშუალება მამაკაცებს ქმრობა სთხოვონ. ტიპა მოვა ქალი და გეუბნება, კაცო შენიმამიშვილო, გამომყვები ქმრად? პრიკოლი ისაა, რომ თურმე ტრადიციის მიხედვით კაცს უარის თქმის უფლება არ აქვს. ჩემს ოთახში იმდენად დათბა, რომ აგერ უკვე ნახევარი საათია ვზივარ და თითები არ გამყინვია. დაბოლოს, დღეს ყოფილა მარტოხელების დღეც.

მარტოხელების დღეს გილოცავთ, ეულო სტალკერებო!

ხოდა ასეთი მშვენიერი დღის ჩაგდება არ შეიძლება, ასე რომ დღეს გვექნება ანეგდოტების ზვავი. დავიწყოთ ჩემი საყვარელი ანეგდოტით:

შენმა კურდღელმა დაწერა..

ამერიკელი პროგრამისტები დიდი ხანი ვერ ხვდებოდნენ, თუ რატომ ამბობდნენ მათი რუსი კოლეგები ვინდოუსის გაჭედვისას ფრაზას "შენმა კურდღელმა დაწერა" (Your Bunny Wrote) თუ ვერ მიხვდით, სწრაფად წაიკითხეთ ინგლისური ტექსტი.

ფრთხილი გოგონა

პატარა გოგო მიირბენს დედასთან და ხელში უჭირავს მძღ%$რი.
- დედა, დედა, აი მე კინაღამ აქ ჩავყავი ფეხი..

სიტუაცია ტრამვაიში

გავიხედოთ და ტრამვაიში ავიდა კაცი. ხოდა ისედაც ჭეჭყვაა და ეს კიდე ეტენება, რომ ბილეთი გახვრიტოს კონტროლში. იჩალიჩა, იჩალიჩა და შეწუხდა გვერდით მიჭეჭყილი ქალი და ეუბნება:
- ამდენი ხანია ზედ მაწევხართ და რითი ვერ შეყავით?
კაცი შეწუხდა და უხსნის
- უკაცრავად ქალბატონო, ძალიან უხეში ზედაპირი აქვს, ვერაფრით ვერ ვარჭობ.
ამასობაში ტრამვაი გაჩერებაზე შეჩერდა და მთელმა მგზვრებმა ერთიანად იხუვლეს
- შეურჭე სანამ დგას!

ქერა ლოგიკა

ავტობუსის გაჩერებაზე ქერა გოგო დგას. მოვიდა მეორე.
- რომელ ავტობუსს ელოდები?
- მეხუთეს. შენ?
- მე მეორეს.
მოდის ავტობუსი ნომერი ორმოცდათორმეტი. გოგოების სიხარულს საზღვარი არ აქვს
- ვააუ! ერთად წავალთ!

ქალი საჭესთან

* საჭესთან ქალი - ქალღმერთია. მგზავრები ლოცულობენ, ქვეითები - პირჯვარს ისახავენ.
* მივდივარ მანქანით და უცებ ვხედავ - ბიჭი საჭესთან იპარსავს! კინაღამ პომადა ჩამივარდა ყავაში.
* დაქალები მიდიან მანქანით.
- თიკუნა, ცოტა ნელა ატარე, თორემ უკვე თვალები ამიჭრელდა რა..
- მერე ჩემსავით გააკეთე გოგო.
- ეგ როგორ?
- თვალები დახუჭე!

წინასწარმეტყველი ბალღი

ერთ ოჯახს დიდი ხანი არ უჩნდებოდათ შვილი. ხოდა ერთიც ვნახოთ და როგორც იქნა შეეძინათ ბალღი. აბა, ერთი სიხარული, ჟრიამული, რამე და რომ წამოიზარდა ეს ბალღი, პირველი სიტყვა თქვა "ბაბო". მეორე დღეს ბაბო ცუდად გახდა და მოკვდა კაროჩე. გავიდა რაღაც დრო და ახლა "პაპა" თქვა ამ ბალღმა. მეორე დღეს პაპა გახდა ცუდად და ისიც გაიტრუპა. ერთი წელი რომ გავიდა, გავიხედოთ და ეს ბალღი დადის და "მამა, მამა" -ო  იძახის. გაამზადებინა კუბო მამამ, გამოემშვიდობა ყველას და ჩაწვა და ელოდება რომ მოკვდეს. ხოდა ამ დროს შემოდის ცოლი - ასე ზეზე კაცო, მეზობელი ჯემალა მომკვდარა საწყალიო.

შრომის დიდი პოლიციური გადანაწილება

ერთი ძმაკაცი ეუბნება მეორეს
-შენ იცი რატომ დადიან პოლიციელები წყვილად?
-არა
-აი, ერთმა კითხვა იცის და მეორემ წერა.
ამ დროს ეს ლაპარაკი გაიგეს გვერდით გავლილმა პოლიციელებმა და მუნდირის ღირსების დასაცავად გადაწყვიტეს ემოქმედათ. ერთმა მადგანმა პირადობები გამოართვა ძმაკაცებს და მეორეს ეუბენბა: ჩაიწერე..

კვანძის შეკვრის ალგოლითმი

როგორ შევკრათ საზღვაო კვანძი? (ეს კვანძი საკმაოდ მყარია და გამოიყენება აფრების და მსგავსი რამეების მყარად დასამაგრებლად)
1. ავიღოთ ყურსასმენები
2. ჩავიდოთ ჯიბეში.
3. ვიაროთ
4. ამოვიღოთ ყურსასმენები ჯიბიდან
კვანძი მზადაა.

რთული სამუშაო

- არ მინდა დედა სამუშაოზე წასვლა რა. დავიძინებ ცოტას კიდე. ბანძი სამუშაო მაქვს, ვერაფერს ვიგებ და ყველა მე დამცინის. ის ვოვა რომაა, ყველაზე მეტად ის დამცინის. აღარ შემიძლია მეტი.
- ადექი დიმა ახლავე! შენ რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტი ხარ!

არაბული ტაიჭი

ქმარი მიდის სახლში მოკუზული და ზურგს იქავებს და წუწუნებს - ვაი ვაი ზურგიო. ცოლი ეკითხება რა მოხდაო. რა მოხდა და იპოდრომზე წავედით ძმაკაცები, დოღი უნდა გვენახაო. ფეხსაცმელზე ზონარი გამეხსნა. დავიხარე შესაკვრელად და ამ დროს უნაგირი არ დამადგეს კაცო? მერეო - ეკითხება ცოლი. მერე მესამე მივედიო.

არყის ხდა

გავიხედოთ და მშრალი კანონის დროს ერთი კაცი ფარდულში არაყს ხდის. გაუმართია ზაოდი კაცოჩე და ხდის. ერთი პერიოდი წყალი შემოაკლდა, წავიდა, აავსო ვედროები და რომ დაბრუნდა, ხედავს - მილიციელები შესულან ფარდულში და ელოდებიან. აბა ეხლაო - ეუბნებიან მელიციელები - აიღე ფურცელი და დაწერე რა და როგორაა ყველაფერიო. ეს კაციც იღებს და წერს: დავინახე ფარდულიდან ამოდის ბოლი. მეგონა იწვის. ავავსე ვედროები წყლით, შევედი ფარდულში და თურმე ორი პოლიციელი არაყს ხდის..

ტრადიციული ტროლინგი

ქართველი მივა ექიმთან და ეუბნება - &%$ე შემიღებე მწვანედო. რაზე დაგემართაო - დაინტერესდა ექიმი. ცოლი მომყავსო. მერე ეგ რა შუაშიაო? ცოლი რომ მკითხავს პირველ ღამეს, ეს რა ფერიაო, მე ვეტყვი - შენ სხვა ფერიც გინახავს, შენი..

ცივა.. აქა.

ცივა.. მაგრად ცივა ამ ოთახში. კომპის ჩართვა აღარ მინდა ხოლმე რა.. პოსტის წერას ვინ ჩივის, თაგვზე საწკაპუნებლად ძლივს მოძრაობენ თითები. ხოდა ამიტომ გამოვიდა ამხელა პაუზა პოსტებში. თან მარტო სიცივის გამოც არა. ჩემს კანტორაში კვალიფიკაციის მოსამატებელი ძალიან გაუგებარი სემინარები ტარდება. გაუგებარი იმ მხრივ, რომ სად უნდა გამოვიყენო, არავინ იცის. ეგდოს, ბალღები შეჭამენო. შემდეგი კვირიდან ვაფშე თბილისში უნდა ვიყო და დასაწერი თემები კი გროვდება და გროვდება. ამ დროისათვის ბაკურინაზე მინდოდა დამეწერა, მარა სათაური და პირველი აბზაცი რომ ავკრიფე, თითებზე ჭირხლი მომედო და მე კი არ მიყვარს, როდესაც წამში 1 სიტყვაზე ნაკლებს ვწერ.  ასე რომ ჩემო ერთგულო მეგობრებო, სთენდ ბაი, სანამ კარგი ამინდები გამოვა და 2 გრადუსით მაინც არ მომატებს ტემპერატურა ამ ჩემს ოთახში. მანამდე კი იხილეთ სურათი ესე.

ნახტომი მნახველებში

ბლოგი რომ დავქოქე, 300 მომხმარებელი თუ ყავდა ხოლმე კვირაში. მერე ცოტა რომ გაიცნო ხალხმა, 500 მდე ავიდა. საიდუმლო მასალებზე და სექსებზე რომ დავწერე - ჰა და ჰა 600 გახდა. ახლა კი ერთ-ერთი კაფის მომიხილვა რომ დავდე - ბრახ და 700-ს ასცდა მნახველები. ნახეთ, გრაფიკზე რამხელა ნახტომია.

ამ შეთხვევაში ამბობენ ხოლმე "Fuck-Yeah". და აფსუს, რა დროს მაქვს უარნათქვამი გუგლის ADS-ები.. ხომ იქნებოდა ერთი-ორი კაპიკი შემოსავალი. :)

თემა "ნაძვის ხე"-ზე

ამაზე მაგარი თემის %$#%@#$@ნ! :დ :დ

Read-Caffe

გამარჯობა მკითხველო. როგორც იქნა მოვხვდი Read - Caffe ში და მოვიცალე მასზე მიმოხილვის დასაწერად. მაშ ასე, ყველაზე წყნარი ადგილი გორში. (გვერდი ფეისბუქზე)

საერთოდ გორში სულ სამი ადგილია, რომელსაც შეიძლება "გამორჩეული"-ს სტატუსი მივაკუთვნოთ (ლაპარაკია კვების ობიექტებზე): ბარი შარდენი, რესტორანი ნაჭარმაგევის დიდი დარბაზი და ე.წ. "არტ-კაფე". თუ პირველ ორზე უფრო მეტად იტყვი, რომ ეს "სმა-ჭამის" პონტია, უკანასკნელი სრულიად გამოირჩევა. "არტ-კაფე" შეიქმნა დასვენებისა და რელაქსაციისათვის. ის დაპროექტებულია არა იმდენად ხორციელი, რამდენადაც სულიერი საზრდოს მისაღებად. მასში არის აბსოლუტურად ყველასგან გამორჩეული დიზაინი. და კიდევ: "რიდ-კაფე"-ში არც თუ იშვიათად იმართება მწერლებისა და მუსიკოსების საღამოები.

გარემო არის უაღრესად მყუდრო. იშვიათად ხდება ისე, რომ ერთდროულად შესაძლებელი იყოს უსმინო მუსიკას, თანამესაუბრეს და სიჩუმეს. მუსიკას რაც შეეხება, არის წყნარი და არც მაღალი_არც დაბალი ხმის. მუსიკის ამბავში 11 ქულა 10 დან. ამ დროს აუდიო იზოლაცია არის საოცარი. მთელი კაფე არის ერთი დიდი ოთახი, კლიენტებს შეუძლიათ დაჯდნენ (სწორედ რომ დაჯდნენ და მასთან იატაკზეც) ერთმანეთისგან 2 მეტრ დისტანციაზე და ასეთ მცირე მანძილზე გვერდით მაგიდასთან  მჯდომი ხალხის ხმა მაინც ცუდად ისმის.

შესასვლელში არის ბარი, რომელიც ასევე სავსეა წიგნებით. სხვათა შორის, ამ მხრივ ბიბლიოთეკას არ ჩამოუვარდება. წიგნები არის უამრავი და თან საკმაოდ საინტერესო. ასე მაგალითან ვნახე აგვისტოს ომზე დაწერილი ვეება წიგნი, ასევე ჩემი საყვარელი შერლოკ ჰოლმსიც და საკმაოდ საინტერესო წიგნი ჟურნალისტიკაზე - წავიკითხე "ფოტოს სწორად გადაღება" როგორ უნდა.

სურათში ნიშანი ცუდად ჩანს, მაგარ კაფეში მოწევა აკრძალულია. ამის გამო უნდა ადგეთ და გარეთ მოწიოთ. რაც ფრიად არ მოეწონა ჩემს ერთ ძმაკაცს. დასკვნა: რეკომენდირებულია მოწევას თავი დაანებოთ. ასევე კარგად არ ჩანს, მაგრამ ძალიან ორიგინალური, წიგნებით გაკეთებული ნაძვის ხე იდგა ბარის გვერდით ძველებურ საათთან.

სიმყუდროვის მერე ძალიან მომეწონა პუფები. კაფეში არის როგორც ტრადიციული მაგიდები და სკამები, ასევე არის რამდენიმე პუფიც. მე კი სულ მინდოდა მანდ ჩაჯდომა. მოხერხებულად მოკალათების მერე შესაძლებელია შეკვეთის მიცემაც. ფასები არ არის ძალიან გაბერილი, ვფიქრობ ნორმალური ფასებია ასეთი კაფისათვის. პირველი, რამაც თავში გამირბინა, ისაა, რომ აქ არაჩვეულებრივი ადგილია პაემნებისათვის. თუ მაინცდამაინც განმარტოვება გახდა საჭირო, არის ერთი ასეთი შეწეული ოთახი, რომელიც იზოლირებული კი არაა, მარა მაინც როგორღაც გამოყოფილია დანარჩენი კაფისაგან. ყველაფერ სიკეთსთან ერთად, "რიდ კაფე"-ში არის ინტერნეტიც. ვაი-ფაი არ შემიმოწმებია, მაგრამ გვერდით მაგიდასთან იჯდა ხალხი, რომელიც იქექებოდა ინტერნეტში.

იხილეთ მენიუს პირველი გვერდი - საჭმელების ნაწილი.

და კოქტეილების ნაწილი.

არ მინდა ბარ "შარდენს" ჩრდილი მივაყენო, ისინი როგორც მინიმუმ მიმტანებით მაინც ჯობიან "რიდ-კაფე"-ს, მარა მე მაინც ეს უკანასკნელი მომწონს ფასებით, გარემოთი და აურით. აი ამ სურათზე კოქტეილი "რატომაც არა"-ა. საკმაოდ სასიამოვნო დასალევია, საინტერესო ფერისაა (ეს ნახევრად დაცლილია, ისე ოცნებისფერ-რომანტიკულია) და მალეც მოაქვთ. ამ საკითხშიც 10 ქულა 10 დან.

ორგინალურია ანგარიშის მოტანის ამბავიც. მოგვიტანეს პატარა წიგნი, რომელიც მერე აღმოჩნდა ზარდახშა. ამ ზარდახშაში იდო ანგარიში. ჩვენც იგივე წარმატებით ჩავდეთ ფული ამ "წიგნში" და წამოვედით.

საერთო შეფასება: 

გარემო 10 / 10

მომსახურება 10 / 10

ფასები 9 / 10

ადგილმდებარეობა 9 / 10

ჯამი: 9.5 / 10

ესაა ადგილი, სადაც აუცილებლად უნდა იყო ნამყოფი.

მისამართი: ქ. გორი, სტალინის გამზ N 10

პლუს იხილეთ ჩემი სხვა მიმოხილვები: რესტორანი იმპერიალი, ხინკლის სახლი, კაფე "შადრევანი" და ზახარიჩი. დაბოლოს, ახალი ტეგი შემომაქვს: მიმოხილვები.

წლის შეჯამება

მაშ ასე, სინდისმა შემაწუხა და თან საქმე არაფერი მაქვს და სანამ გავალ და ისევ ტელევიზორს ვუყურებ და ცალი ყურით დედაჩემის "მოიყვანე ცოლი, ხომ მომეხმარებოდა ახლა"-ს მოვისმენ, მინდა შევაჯამო გავლილი 2011 წელი..

1. რაღაცნაირად გამორთული რომ ვარ ეს ბოლო თვეები და სავარაუდოდ გადაღლას რომ ვაბრალებ, მიხვდებოდით პოსტების სიხშირის მკვეთრი დაცემით. ასე რომ მივაღწიე შესაძლებლობის მაქსიმუმს. სულ უფრო და უფრო ხშირად მინთებს ტაბლო წარწერით "OverTired" - "გადაღლილობა" - მაგრამ ჩვენ გვკიდია, ჰკიდია მენეჯმენტსაც.
2. წელიწადის თითქმის ყველა დღეს, შუადღის 13:10 დან 13:30 მდე პერიოდში ვიღებდი სურათს ჩემი ოთახის ფანჯრიდან. "One Year Project" - დღეს ბოლო სურათი გადავიღე და შეძლებისდაგვარად იქნება ვიდეოც: მაქსიმუმ 365 კადრისგან შემდგარი კლიპი რომელიც ასევე მაქსიმუმ 5 წუთი გაგრძელდეს.
3. წელს მოვახერხე ვარიანში ველოსიპედით ასვლა. ეს საკმაოდ დიდი მიღწევაა, თუ გავითვალისწინებთ, რომ კასპის მერე არსად არ გავსულვარ. არადა ვარიანი აქვეა, 20 კილომეტრიც არაა.. შემდეგ წელს ჩავალ მცხეთაში და შეძლებისდაგვარად ჩამოვალ ბორჯომიდან.
4. რა თქმა უნდა ვერ ვიყიდე მანქანა. სამაგიეროდ მამაჩემის ავტომობილის აბგრეიდი მოხდა და ახლა მას 20 ლარის საწვავით შეუძლია ქობულეთამდე ჩავიდეს, მაშინ როცა ადრე 50 ლარი არ ყოფნიდა. მამა მაინც წუწუნებს - ცოტა მრჩებაო მუშაობიდანო.
5. დიდი არაფერი, მარა შევიძინე სამხედრო ჩექმები - კიდევ ერთი წინ გადადგმული ნაბიჯი.
6. და იგივე თემა რომ გავაგრძელოთ, მოვახერხე მხედველობის კიდევ უფრო გაუარესება. აქედან გამომდინარე არ ვიცი, თვალის ოპერაცია გავიკეთო, სახურავი შევცვალო სახლზე თუ მანქანა ვიყიდო.
7. ისევ წინა თემიდან გამომდინარე, არ მყავს მეგობარი გოგო.. ვერ მყავს.. ალბათ..
8. კარგია, რომ დაბრუდნენ გოგონა ჩრდილომეზობლური სახელით და მწვანეთვალება გოგო. ბალანსისათვის - არ ვიცი რა დაეტაკა თავადის ქალს, კარგად გამომლანძღა და წავიდა.. ნე ფიგა სებე?!..
9. უკვე მეორე წელია ვცდილობ და ბოლო-ბოლო გავსინჯე მარიხუანა, ე.წ. პლანი. ეფექტი ნული. კიდევ უფრო დავრწმუნდი, რომ ენერგომედეგი ვარ, რედ-ბული, კოცნა და კანაფი ჩემზე არ მოქმედებს. მოქმედებს ადრენალინი. ასე რომ დავეძალოთ ექსტრიმს.
10. შევიყვანე სილკ-ტივი. შემიძლია დისქავერს ვუყურო ხოლმე. :)
11. ნუ, არაფრის სათარგმნი დრო არ მქონია.. მით უმეტეს ხალისი ვაფშე არ მქონია, ასე რომ მეტრო 2033-ს თარგმნა შეწყდა. გზისპირა პიკნიკის თარგმნა იდეაში ტრიალებს. სტალკერის გახმოვანება ფეხს ითრევს.. და საერთოდ, მაგარი ნაკლებადშემოქმედებითი წელი იყო.
12. ზატო "ყიფიანის ეკიპაჟმა" ძალიან ბევრი ადგილი მოვიარეთ და ყველა ეს ადგილი და წუთი ძალიან ტკბილად მახსენდება. აი, ძალიან ძალიან.. კაი იყო მეფობაი..
13. ცოტა შემოქმედებითობა გამოჩნდა "მზეო ამოდი"-ს კლიპის ზაფხულის კარდების გადაღების დროს. იმედი მაქვს ამ შვებულების პერიოდში მოვახერხებ ზამთრის კარდების გადაღებასაც.
14. მოხდა ჩემი პირველი შეხება პატრულთან. მმმაგარი იყო!!!

რაღაცეები არ მახსენდება.. რომ გამახსენდება, მივაწერ. მანამ კი მრავალ ახალ წელს დავესწროთ ერთად, მშვიდობით, ჯანმრთელობით, წარმატებებით და მეტი და მეტი ადრენალინით. ვაშა, ამხანაგებო!!!

პატრულმა გამაჩერა

ავოიეეეეეე! რა მაგარი იყოოოოოოოოოო! კაროჩე ჩემები წამოვიყვანე და სადღაც 1 საათია რა ღამის და მოვდივარ და ბრახ, პატრულმა გადააყენეო. გადავაყენე, მოვიდა ძია პატრული, მეუბენება - საბუთებიო. ვაჰ, შენ გაიხარე პატრულო ძია თქო, პირველად მაჩერებს პატრული თქო და აჰა შენ  საბუთები თქო. პატრულმა ჯერ მე შემხედა, მერე პირადობას, მერე პრავას, მერე ტექ-პასპორტს და მეუბნება, ბატონო გურამო (ეგრე მითხრა! კლიენტებიც კი მეუბნებიან დღეში 100 ჯერ ბატონო გურამო, მარა პატრული რომ გეტყვის, სხვაა) აი ეს ალკო-ტესტია და აბა აქ ჩაბერეო. ჩავისუნთქე კარგა ღრმად და ჩავბერეეე.. იმ ოხერმა კიდე სულ მწვანე ანთო და იწიწინა. კარგად ბრძანდებოდეთ ბატონო გურამო (მეორეთი მითხრა ბატონო გურამო, მაშ!). წავიდა მერე ძია პატრული, ჩაჯდა მანქანაში და წავიდა. მე კიდე ემოციების ქვეშ ვიყავი. რა მაგარია ძია პატრული რომ დადის ღამის ქუჩებში და სიმშვიდეს იცავს. ისეთი გახარებული ვიყავი, ფარების ანთება დამავიწყდა და კიდევ კარგი პავაროტნიკი არ დამავიწყდა და ვაფშეტა, ღვედიც შეკრული მქონდა და პრავაც მეორე ცდაზე ავიღე, ვოტ. პყღღღღ! ბეემჭე თუ ბეემვე თუ რაც ხარ - გადააყენე!

პ.ს. ეს ისეთი ფაქტია, რომ არ დამეწერა, ჩემს თავს ვერ ვაპატიებდი. და კიდე გული მაგრად დამწყდა, რომ პატრულთან ჩემი პირველი შეხება ვერ ავღბეჭდე სურათით.. ტეხამს.. :(

როგორ მოვიგოთ ჯეკ-პოტი?

საქართველოს ლატარიის კომპანიას შესანიშნავი პროდუქტი აქვს: ლოტო. ამ მომენტისათვის მისი ჯეკპოტი შეადგენს 2 180 000 ლარს, რაც საშემოსავლოს 20% დაქვითვის მერე დარჩება 1 744 000. ამას პლუს ზემოდან დავალებული რაღაცეები, ნუ დავუშვათ 500 000 ლარი ჯამში და მილიონ ლარზე მეტი ადამიანს რჩება ხელში. არ დავიწყებ ლატარიის კომპანიის თანხების გადანაწილების პოლიტიკის გაკრიტიკებას, ბოლო-ბოლო ჯეკპოტს ყოველ დღე ვერ მოიგებს ადამიანი და შესაბამისად - თანხის გაცემაც არ მოუწევთ. და დაჟე 5 ციფრიც კი რომ გაარტყა, 2000 ლარის მოგებაც არ მოგიწევს. მე, როგორც მომხმარებელს მიმაჩნია, რომ ჯობია ჯეკპოტი მილიონი იყოს და დანარჩენი მილიონი გადანაწილდეს სხვა კატეგორიებზე, რომ მუღამი ქონდეს მოგებას. თუმცა ამ მდგომარეობაში ძალაუნებურად ჩნდება კითხვა: როგორ მოვიგოთ ჯეკ-პოტი?

ლოტოს პრინციპია "გამოიცანი 6 ციფრი 36 იდან". მოდი ახლა მარტივად მივყვეთ და დავითვალოთ უფრო მცირე რაოდენობებზე. მაგალითად, გამოიცანი 1 ციფრი 36 დან. როგორც ხედავთ, მოგების შანსი 1 / 36 ია, ანუ როგორც ალბათობის თეორია წერს ხოლმე, 2,78 პროცენტი.

ალბათობის თეორიაზე გამახსენდა: რამდენადაც მახსოვს ამ თეორიიდან, ვთქვათ თუ მოვიდა ციფრი 9, მეორე ჯერზე მისი მოსვლის ალბათობა ნაკლებია 1 / 36-ით. ანუ ალბათობის თეორიის მიხედვით, თუ გამოვრიცხავთ "9"-ის ხელმეორედ მოსვლის ალბათობას, შემდეგ ჯერზე თქვენი შანსი იქნება 1 / 35 ანუ - 2,86 %. მეორე მოსული ციფრი თუ "15"-ია. თქვენი შანსი ამით აღარ იზრდება, რამეთუ 15-ის მოსვლის ალბათობა კი იკლებს, მარა სამაგიეროდ "9"-ის ისევ იმატებს. რასაც მოწმობს ბოლო გათამაშების შედეგები: "7"-იანი სამივეშია.

ჰო, კიდევ ერთი - ლოტოს ციფრების მოსვლას აბსოლუტურად არანაირი ლოგიკა არ აქვს, განსხვავებით მაგალითად რულეტკისაგან. ასე რომ ალბათობის თეორია მხოლოდ თეორიის დონეზე უშვებს ამა თუ იმ ციფრის მოსვლას. ჩვენ კი გავაგრძელოთ გამოთვლები: უნდა გამოვიცნოთ 2 ციფრი 36 დან. რამდენი კომბინაციაა თქვენი აზრით? 18? რატო, რახან 2 ციფრია, ამით ორჯერ მცირდება კომბინაციები? სინამდვილეში პირიქითაა. თქვენ შეგიძლიათ აირჩიოთ "1"-იანი და "2"-იანი. იგივე წარმატებით "1"-იანი და "3"-იანი.. და ასეთი წყვილები იქნება 36 x 35 = 1260, ხოლო თქვენი წყვილის მოსვლის ალბათობა შესაბამისად - 0,19 %

სხვათა შორის ლატარიის კომპანიის საიტზე არის სტატისტიკის ჩანართი, სადაც პირდაპირ ამბობენ, რომელი ციფრები მოდის უფრო ხშირად. ვერ გეტყვით, რომ ეს ჯეკ-პოტის მოგების რეალური გზაა, მაგრამ საკმაოდ საინტერესო იქნება საცდელად.. ერთი ისაა, რომ ყველაზე მეტჯერ: 27 - 30 ჯერ მოსული ციფრებია 4, 7, 11, 13, 16,17, 18, 19, 25, 28 - ანუ 10 ციფრი. ამათგან გამოდის 25 კომბინაცია (6 ციფრი x 4 დამატებით ვარიანტზე + 1 საწყისი). თითო კომბინაცია ჯდება 2 ლარი, ანუ 50 ლარად თქვენ გექნებათ რაღაცის მოგების შანსი, თუნდაც ყველაზე დაბალი კატეგორიის - 29 ლარის.. ან არაფრის. :)

მოდი ახლა ბოლოში გავიდეთ და გამოვთვალოთ 36 სხვადასხვა ციფრისგან რამდენი 6 ციფრიანი მასივი გამოვა. მააშ ასე, 36 x 35 x 34 x 33 x 32 x 31 = 1 402 410 240 - როგორც ხედავთ, ეს არა მარტო ჯეკ-პოტის რაოდენობას აჭარბებს, არამედ საქართველოს მოსახლეობის რაოდენობასაც, ინგლისის მოსახლეობასაც, აშშ-ს მოსახლეობასაც და რუსეთისასაც.. რაც შეეხება თქვენს შანსს ჯეკ-პოტის გარტყმაზე, ის უდრის 0.000000043 % -ს და მერე არ დაიწყოთ, ჩაწყობილია ან დადგმულიაო. 

მე რომ მკითხოთ, ჯეკ-პოტის მოგების რაიმე გონივრული გზა არ არსებობს - ყოველ შემდეგ ტირაჟზე წინა ციფრების მოსვლის ალბათობა იმდენით მცირდება, როგორც გათბება შავი ზღვის წყალი, თუ მასში ერთ ჭიქა ადუღებულ წყალს ჩავასხავთ. ჩემი აზრით ყველაზე ლოგიკური, თუმცა საერთოდ არაპრაქტიკულია ე.წ. "ნოსტრადამუსის რულეტკის" თამაში - ერთი და იგივე კომბინაცია გაიმეოროთ ყოველ ტირაჟზე. მართალია ასე იმდენად ბევრ ფულს დახარჯავთ, რომ ყველანაირი გონივრულობის საზღვრებს გაცდება, მაგრამ რა იცი და იღბალი გწყალობთ და მეასე ტირაჟის მერე თუ არა, მეათასეს დროს მაინც მოვა თქვენი კომბინაცია.

უ_იმედ_ო "ფლეშმობი" იმედზე

მე ძალიან არ გამომდის ხოლმე კრიტიკული პოსტები, ბუნებით ვარ ისეთი, რომ ვცდილობ ყველაფერში დადებითი დავინახო. იმედის ეთერში შაბათობით გამავალი ფლეშმობებიც მომწონს ხოლმე - არის მომენტებში ელემენტები, რომლებიც დასაფასებელია და ხანდახან მართლა კარგი და მართლა მაგარი რამეც გამოდით ხოლმე.

მაგრამ! ხუთშაბათს საღამოს, როდესაც ერთი ჩვეულებრივი გადარეული სამუშაო საღამო მქონდა ჩემს სამუშაოზე, ჩემს არსებაში მოულოდნელად შემოიჭრა მუსიკის ჰანგები და მასთან ერთად შიშიც - ვაითუ კიდევ კონცერტია გარეთ თქო. კონცერტის საწინააღმდეგო არაფერი მაქვს გარდა იმისა, რომ ბოლომდე აწეული ბასები პირდაპირ ტვინში გიკაკუნებენ და შენ კიდევ როგორმე საქმეზე კონცენტრაცია უნდა მოახდინო. გავიხედე ფანჯრიდან და დავინახე..

ისრით მითითებულ ადგილზე დგანან "ფლეშმობელები", ხოლო ქალაქის გამგეობასთან მიყენებული ამწე თურმე "ფლეშმობის" შემადგენელი ნაწილი ყოფილა. ახლა რაშია საქმე: ფლეშმობი არის ერთხელ და არა ოთხჯერ ჩატარებული მრავალი ადამიანის ერთობლივი ქმედება, რომლის დროსაც მაქსიმალურად არის შენიღბული ვიდეოკამერები და უბრალო გამვლელს "ბუნებრივი" ჰგონია ეს ღონისძიება. აქ კი არა მარტო ორი ამწე დგას (ჯანდაბას, დავხუჭავ თვალს და არ დავინახავ მეორეს), არამედ ცეკვას იმეორებენ ბევრჯერ, "ფლეშმობის" ობიექტი, რომლიც წინა ამწეზე მდგარი ბიჭის შეყვარებული ყოფილა, აბსოლუტურად ინფორმირებული იყო, რომ ეს ხდება (ორი კამერა დადიოდა გამგეობაში შიგნით) და ამ ყველაფერს ასდიოდა საზიზღარი არაბუნებრივობის სუნი.

და კიდევ ერთი დესინქრონიზაცია: გივი ჩაკ-ნორის სიხარულიძე, რომელიც მთელი ორი წინა "ფლეშმობის" დროს იყო გორის უნივერსიტეტთან, ახლა შეიცვალა ნანკა კალატოზიშვილით. მიუხედავად იმისა, რომ ნანკა ძალიან მომწონს, მე მაინც გივი ჩაკ-ნორის სიხარულიძე მერჩივნა რომ დამენახა. ყველაფერმა ამან ისედაც უიმედო გორის უნივერსიტეტის გუნდი (რომელიც შემდეგ ტურებში იმიტომ კი არ გადადიოდა, რომ კარგი წარმოდგენა დადგეს, არამედ იმიტომ, რომ სხვამ გააკეთა მათზე ცუდი) საერთოდ გამოეთიშა ფლეშ-მობ შოუს.

სურათების გადასაღებად გადარბენილს გზაში იმედის ვიღაც შემხვდა და მკითხა როგორ მოგწონს ჩვენი პროექტიო. მე კი ფლეშმობის კონცეფციის ფესვიანად მოშლით გაბრაზებულმა მივუგდე სიტყვა "ფარჩაკია" და სურათების გადაღება დავიწყე. ეს პოსტი იწერებოდა 4 დღე. ჩასწორდა გრამატიკული შეცდომები. ქვემოთ კი იხილეთ რა არის ფლეშმობი სინამდვილეში.

რატომ არ გვიღებენ "ნატოში"?

ჰაიუშკი! იყო ერთი დრო, როდესაც ძალიან ძალიან მიმზიდველი გოგო ჩვეულებრივ ნაცნობზე ახლო ურთიერთობაში იყო ჩემთან. ვისარგებლებ უპირატესობით და დავარქვათ ამ გოგოს ნატო. მე მომწონდა, ვატყობდი რომ ისიც არ იყო გულგრილი, მაგრამ ჩემთან ყოფნას რამდენიმე ფაქტორი უშლიდა ხელს. პირველ რიგში - მანძილი. მეორე რიგში კი - ჩემი რიგი თვისებები. ამიტომ ნატომ შეიმუშავა რამდენიმეპუნქტიანი მოთხოვნების სია, რომლებიც უნდა დამეკმაყოფილებინა, რათა ვყოფილიყავით სულ ერთად.

1. - უნდა მყოლოდა როგორც მინიმუმ იმდენივე ბიჭი მეგობარი, რამდენიც გოგო მყავდა იმ დროისთვის
2. - უნდა ამ ბიჭებთან გაცილებით მეტი დრო მეტარებინა, ვიდრე ამ გოგოებთან.
3. - უნდა გავსულიყავი და ერთხელ მაინც მეჩხუბა, რათა აღარასოდეს მეთქვა, ცხოვრებაში არ მიჩხუბიაო.
4. - უნდა მქონოდა ჩემი საკუთარი ბიზნესი.
5. - უნდა მყოლოდა მანქანა და უფრო ხშირად უნდა მენახა ხოლმე ნატო
6. - ასე ხშირად არ უნდა მეთქვა კომპლიმენტები, რატა ყელში არ ამოსვლოდა.

ცოტა თუ ბევრი ჩალიჩის მერე დავუახლოვდი და გავიცანი ბიჭები, მათთან ერთად ყოველ საღამოს თუ არა ორ დღეში ეერთხელ მაინც ვქეიფობდით ხოლმე, მერე ერთხელ ჩხუბიც მოგვიხდა რესტორანში. მერე ამ ბიჭებმა ერთად გავაკეთეთ ფოტომასალების ბიზნესი, მერე მე ფული დავაგროვე და ეს ბიზნესი გამოვისყიდე. მერე შემოსული ფულით და ცოტა კრედიტით ავტომობილი ვიყიდე, ნატოსთან ჩავედი და აღმოჩნდა რომ გათხოვილა.

რატომ გათხოვილა? უბრალოდ, ბანალურად აღარ ვევასებოდი. როდესაც ჩემთან ურთიერთობა უნდოდა, თურმე მაშინ კრიზისი ქონდა, წინა ლოვემ მიატოვა და ახლა თავშესაფარს ეძებდა.. ხოდა რა შუაშია ახლა ეს ისტორია საქართველოს "ნატო"-ში მიღებასთან: "ნატო" ჩვენც გვავალებს რაღაცეების შესრულებას, ამის გამო ქვეყანა ვითარდება, ისევე როგორც მე - მაგრამ საბოლოოდ შეიძლება უარი გთხლიშონ იმის გამო, რომ ბანალურად
ა. სად ჩვენ და სად ჩრდილო ატლანტიკა
ბ. მეტად პატარები ვართ სამხედრო ალიანსისთვის და ჩვენი თრევა არავის უნდა.
გ. საფრთხე მეზობლად გვყავს და არავის უნდა მესამე მსოფლიო ომის დაწყება, თუ ამ საფთხის მატარებელს თავში რამე ორიგინალური მოუვა.
დ. ამდენი ხანია შევდივართ და ვერ შევედით - რა არის, რა ნელა ვითვისებთ..
ე. ჩემზე ჭკვიანები ზიან ზემოთ და მოიფიქრებენ  - როგორც იტყვიან თუ გული საჩხუბრად გერჩის მიზეზი რა მოსატანიაო - იგივეა პირიქითაც.

არ მინდა სრული პესიმისტი გამოვიდე, მარა ამდენი ხნის მერე ისეთი შთაბეჭდილება მრჩება, რომ ეს კაპრიზიანი ქალბატონი რაღაცას გვეთამაშება და საბოლოოდ ისე ვერ ვიხილავთ მასში შესვლას, როგორც საკუთარ ყურებს. აი ეს იყო ჩემი კომენტარი.