Good Day to Live..

შემომეფორმატირა.. ვინდოუსს ვაყენებდი და შემთხვევით D დისკი შემომეფორმატირა. მაგარი ვიცით ეს "შემომე.." ქართველებმა. შემომეხარჯა, შემომაკვდა, შემომეფორმატირა.. პირდაპირი ადამიანი პირდაპირ იტყოდა – დაღლილ გონებაზე საღამოს 20:15 წუთზე ტვინმა ვერ გადახარშა რომ დისკ 0 პარტიშენ 1 შესაძლო იყო C დისკი არ ყოფილიყო, რომ შესაძლო იყო D დისკზე 100 გიგაბაიტი დაეტოვა ვიღაცას და C დისკისთვის 200 მიეცა, როდესაც პირიქით უნდა იყოს წესით.. რომ არ მიაქცია ყურადღება პატრიშენ 2 ზე სისტემური რომ ეწერა და გაუშვა და C-ს მაგივრად D დააფორმატირა, სადაც ძალიან, ძალიან, ძალიან საჭირო ფაილები ეწერა. იმდენად საჭირო, რომ ზემოაღნიშნული დისკების პატრონის გარდა არავის ქონდა მათი ნახვის საშუალება. ნუ, გარდა ალბათ მზეზე მაღალისა და სწორთუპოვარისა.

ასეთი შეცდომა ცხოვრებაში არ მომსვლია. ამიტომ ნამდვილად ვერ გავიგე რა მოხდა, როდესაც ვინდოუს 7 თან ერთად გადატვირთვის მერე ძველი ვინდოუს ვისტაც დავინახე.. გულმა რეჩხი მიყო.. გადავტვირთე და ვისტა გავუშვი. არ ჩაირთო გეხვეწები თქო – ვეუბნები თან – წესით ხომ სწორედ ვისტა უნდა წამეშალა და D დისკისთვის ხელი არ მეხლო.. გეხვეწები.. არ ჩაირთო.. გაჭედე.. არ გაჭედა! ჩაირთო! My Computer ზე დავაწკაპე.. გასული 3 წამი 3 წუთად გაიწელა.. D დისკი.. დაკავებულია 4 გიგაბაიტი 100 გიგაბაიტიდან.. მუცელში წვა ვიგრძენი.. წამით ჩაქრა ყველაფერი..

მთელი ღამე ვერ დავიძინე წესივრად. დილით ადრე გავარდი, გამახენდა რომ Get My Files Back – ასეთი პროგრამა ჩამოვქაჩე, მარა არასოდეს გამომიყენებია. წესით ამ პროგრამამ დაფორმატებული ვინჩესტერიდან ფაილები უნდა ნახოს. მაგრამ აღწერაში ეწერა, რომ ყველაზე უხეში შეცდომა, რაც დაფორმატების გარდა შეიძლება ადამიანმა ჩაიდინოსო, ესაა ამ დაფორმატირებულზე რამე ჩაწეროსო. მე კი ჩავწერე! ვინდოუს 7 ჩავწერე!!!

პირველი წარმატება, რასაც მივაღწიე იყო ის, რომ ზემოდხსენებულმა პროგრამამ შეძლო და იპოვა დაკარგული ფაილები. ის კი არა და პრევიუც კი მაჩვენა სურათების და ექსელის ფაილების. ჩემს სიხარულს საზღვარი არ ქონდა. მაგრამ მერე, როდესაც უკვე ნაპოვნი ფაილების შენახვა მივუთითე, ნურას უკაცრავად, ლიცენზიის კოდი მომთხოვა. ხოლო მთელი დღის (მართლა მთელი დღის, შესვენებაზეც არ გავედი) ძებნის მიუხედავად ინტერნეტში არაა ამის ლიცენზიის კოდი. უნდა იყიდო ეს პროგრამა!

საშველად ძველ ნაცად მეგობარს, ფორუმ.გე–ს მივმართე. საბედნიეროდ გამოჩნდა რამდენიმე კეთილი ადამიანი, რომელმაც შეიძლება არც მიაქცია ყურადღება სარეკლამო განცხადებას – "სახინკლეს ვკისრულობ" თქო და მირჩიეს recuva. ესაა უფასო პროგრამა, რომელიც მართალია პრევიუს არ აკეთებს, მარა სამაგიეროდ დამიბრუნა ფაილები, მომავალი და სიცოცხლის ხალისი. Today is a good day to live, Executor!

პ.ს. აქვე დავწერ სხვებისთვის, ვისაც ასეთივე პრობლემა შეექმნებათ, რა რესურსის მოძიება შევძელი. მაშ ასე: ლინკი1 და ლინკი2 – გვასწავლიან როგორ აღვადგინოთ. პროგრამები, რომლებიც ჩამოვქაჩე: Advanced_NTFS_Recovery, rk_free, Ease US recovery, PandoraRecovery, RecoverMyFiles_4.9.4.1343, R-Stu.d 132965 და ჩემი მშველელი rcsetup144 - recuva

"ოპერაცია ახალი წელი"

გუშხამ გახლდით ამ საბავშვო კინოკომედიაზე ინტერესის გამო. ტიპა მახსოვს "მარტო სახლში" რა ემოციებს იწვევდა ჩემში პატარაობისას, როგორი აღფრთოვანებული ვიყავი კევენით და მისი ოინებით და საზრიანობით. ხოდა აგერ ქართველებმაც გადაიღეს მსგავსი სტილის კინო და ამის გამოტოვება იქნებოდა? ხოოოდა წავედიი..

უნდა ვაღიაროთ რომ დუტა სხირტლაძე არის მართლა კარგი და მართლა მაგარი მსახიობი. იდეაში მისი როლი მთავრად არ ითვლება, ისევე როგორც ნანუკა ხაზარაძისა, მაგრამ ბუნჩულა მამის როლს ბრწყინვალედ თამაშობს. რასაც სამწუხაროდ ვერ ვიტყვი საკუთრივ ცელქ ბავშვებზე. კი, გოგოც და ბიჭიც ძალიან სასიამოვნო ბავშვები არიან და შეიძლება ითქვას, რომ ცუდად არ თამაშობენ. თუმცა არც კარგად თამაშობენ კევენივით. ან შეიძლება მაშინ ბავშვის თვალით დანახული კინო უკეთეს ემოციებს იწვევდა ჩემში. ყოველ შემთხვევაში ჩემს უკან მჯდომი პატარა ბავშვები ძალიან ხალისობდნენ კინოზე.

ერთი რაც შემიძლია ზუსტად ვთქვა ამ კინოზე არის ის, რომ მშვენიერ დრაივს, რომელიც კინოში ვითარდება სასტიკად აგდებს უხეირო მონტაჟი. არის ძალიან ბევრი შავი წყვეტები, როდესაც ვერ იგებ რა მოხდა და ყურების ინერციას კარგავ. ასევე ძალიან ბევრგან მუსიკა ზედმეტად მაღალზეა ვიდრე ლაპარაკი და მიუხედავად რუსკა მაყაშვილის შესანიშნავი მსახიობური თუ ფიზიკური მონაცემებით გადმოცემული ემოციებისა, მაინც ნეხვატკა გრჩება.

მაგრამ ფილმში სინამდვილეში საკმაოდ ბევრი სახალისო მომენტია, რაც ერთის მხრივ დუტა სხირტლაძის დამსახურებაა, მეორეს მხრივ ნიკა გრიგოლიას ტუტუცობისა. სცენარი იდეაში ცუდი არაა და კარგი საბავშვო კინო იქნებოდა, რომ არა ზემოთხსენებული გაუგებარი წყვეტები მონტაჟში. ფილმის კიდევ ერთი პლუსი ისაა, რომ მასში ძალიან ცოტა რეკლამაა. სულ ორი შევამჩნიე მე - გუდვილის და მაივიდეოსი.

ცოტა უცნაური სცენარის, საშუალოზე დაბალი ხარისხის მონტაჟის და ბავშვების არც თუ ბრწყინვალე სამსახიობო მონაცემების გამო ფილმი "ცელქი ბავშვები - ოპერაცია ახალი წელი" ჩემგან იღებს 5 ქულას 10 დან რეკომენდაციით - არ გადაიღოთ მეორე ნაწილი ან თუ გადაიღებთ მონტაჟს მიხედეთ. ესაა ფილმი, რომლის სანახავადაც, მთელი ჩემი ქართული კინემატოგრაფიისადმი არსებული პატივისცემის მიუხედავად, კინოთეატრში წასვლას და 10 ლარის გადახდას არ გირჩევთ. ეს კინო უნდა ინახოს ტელევიზორში ოჯახში ტკბილეულთან და წვენებთან ერთად. მრავალ ახალ წელს დაესწარეთ. ენ თარო ადუნ!

ბოლო თავისუფალი დღე 2012 ში

ენ თარო ადუნ, ექსექუთორ! წლის დასაწყისშივე ვთქვი, რომ 2012 წელი მომწონს თქო. არ ვიცი რატომ, იდეაში მოსაწონი არაფერი ქონდა, ერთი ჩვეულებრივი წელი იყო, ჩვეულებრივად დაიწყო, შვეულებრივ ვიყავით დეიდაჩემთან სტუმრად 1 რიცხვში და შესაბამისად - მამაჩემის მძღოლიც გახლდით იმ საღამოს.. სამუშაოზე მისულს ისევ ჩვეულებრივი ცირკი დამხვდა და ვერ ვიტყოდი, რომ წლის უმეტესი დრო არაჩვეულებრივად გავატარე. სამაგიეროდ შემიძლია ვთქვა რომ

1. 2012 და სამყაროს დასასრული არა, ზანგი და ისიც ქვაზე დახატული!
2. წელს პირველად მოხდა ხელისუფლების შეცვლა ისე, რომ რევოლუცია არ მომხდარა. ამაში მეც მივიღე მონაწილეობა და ძლიერ ამაყი ვარ, რომ მე ჩემი პოზიცია მაქვს, სხვას თავისი და ამის გამო ერთმანეთს არ ვხოცავთ.
3. დიდი ხნის ოცნება ასრულდა და სახლის სახურავი გამოვცვალე. სრულიად თუნუქისაა და ყველა სხვა სახურავის თავზეც გავიარე!

4. ვიყავი ერთ-ერთ საუკეთესო ქორწილში, რომელიც ოდესმე ყოფილა და ბუნებას ხომ ბალანსი უყვარს - ამომადინა ზოგ-ზოგიერთმა ყელში თავის პათოლოგიური სლეობით.
5. სამუშაოდ გადავედი თბილისში. ვერ ვიტყვი რომ ამით ძალიან აღფრთოვანებული ვარ - ყველაფერს აქვს თავის პლუსი და მინუსი და მე ჯერ-ჯერობით მარტო მინუსებს ვხედავ თბილისში. იმედია ზაფხულში რამე გაპლიუსდება.. ტემპერატურა მაინც..
6. ამის გამო ვერა და ვერ ჩავედი მცხეთაში ველოსიპედით, ხოლო იმის გამო, რომ მელანოც თბილისში გადმოვიდა, ხაშურში ჩასვლამაც ფაქტიურად აზრი დაკარგა.
7. ვერაფრით ვერ მოვახერხე დამწერა ა) ბაკურიანში ჩემს ყოფნაზე, ბ) რესტორან მზიურზე და გ) თბილისში გადარჩენის წესებზე.
8. სამაგიეროდ მომეცა საშულება დავიწყო C# ის სწავლა და გავაკეთე რამდენიმე პაწაწინა და სახალისო პროგრამა.
9. მანქანა არ მიყიდია და შესაბამისად არც ცოლი მყავს.
10. და გადავწყვიტე საფუძვლიანად შევცვალო სტრატეგია: სახლს იმდენად ბევრი ფული დავახარჯე, რომ ახლა, თბილისში გადასვლის მერე, ხელში არაფერი მიჭირავს, თან არაფერი წამიღია, ერთ პაწაწინა ოთახში ვცხოვრობ, დილით ფეხით დავდივარ სამუშაოზე და თითო ლარს ვიზოგავ. სტრატეგიის შეცვლა იმაში მდგომარეობს, რომ ჩემს თავის უნდა მივხედო. ლინზები უკვე ჩამომივიდა და შემიძლია უსათვალოდ ვიარო. დავაფურთხებ ერთ ხელფასს და კბილებსაც მივხედავ. მანქანასაც ვიყიდი და მაგრადაც ჩავიზმანები, ისემც შემეწევა ადუნი!

ჩემს სამუშაო მაგიდასთან, ჭერზე, სარკესთან და სახლის კარებთან გამოვაკრავ წარწერას,  რომ არასოდეს დამავიწყდეს: Today is a Good Day to live, Exequtor!

წონის დაკლება 5 დღეში. (მხოლოდ მამაკაცებისათვის)

გავიხედოთ და კაცი არის ძალიან სქელი, ცენტნერ ს ჩემტა რა. ხოდა ნახავს რეკლამას: წონის დაკლება 5 დღეშიო. დაურეკავს, შეუკვეთავს 10 კილოს დაკლებას 5 დღეში და მეორე დღეს მიადგება მაგარი ნაშა იასამნისფერი ბიკინებით და ტაკოზე აწერია: თუ დამიჭერ - შენი ვარ. გაეკიდა ეს კაცი მარა რას დაიჭერს.. ირბინეს 5 დღე და მართლა დაიკლო 10 კილო. გაუხარდა ამ კაცს და ახლა 20 კილოს დაკლება შეუკვეთა. მეორე დღეს მიადგა კიდე უფრო მაგარი ნაშა ვარდისფერი ტრუსით ლიფის გარეშე და ტრუსზე აწერია: თუ დამიჭერ - შენი ვარ. წამოხტა კაცი, გაეკიდა - ჩემი ფეხები, 5 დღე ირბინეს და ვერ დაიჭირა. ზატო 20 კილო დაიკლო.

ჭკუაზე აღარ არის ეს კაცი სიხარულით კაროჩე და დაურეკა და 30 კილოს დაკლება მოსთხოვა. მეორე დღეს მოვიდა დაკუნთული კაცი ვიწრო ტრუსიკით, რომელზეც აწერია: დაგიჭერ - ჩემი ხარ. ხოდა 5 დღის მერე 60 კილო დაიკლო იმ ყოფილმა სქელმა მომხმარებლმა. (ანეგდოტი მოწოდებულია ლარისა იაკშინას მიერ, ყველა სააგენტოს თავზეც გავიარეთ)

ა მნე ნაპლევაც..

2 თუ 3 წლის წინ, როდესაც მწვანეთვალებასთან ბოლოჯერ მქონდა შეხება, მან ქამარი ამარჩევინა. თითქოს დიდი არაფერი, მაგრამ ძალიან კარგი ქამარი გამოდგა. მარტო ის უტეხავდა, რომ ბალთა ძვრებოდა წარა-მარა. მთელი ამ ხნის მანძილზე არ ვიცი ამას რა დავარქვა, ვერ ვბედავდი თუ არ მინდოდა თუ არ მიმესვლებოდა.. ფაქტია რომ მწვანეთვალებასთან სულ 10 მდე ფრაზა თუ მქონდა გაცვლილი და ისინიც კამათით მთავრდებოდა. ამ 1 თვის წინ თვითონ შემომთავაზა, დამირეკე, რა იცი რა ხდებაო. მე კი ისევ ნეიტრალურში მქონდა სიჩქარე, სანამ წინა კვირას მოულოდნელად არ შევხვდი გაჩერებაზე.

3 წელი გავიდა ბლიად, მშვენიერ სამუშაოზე მუშაობ, მშვენიერ ხელფასს იღებ და მშვენიერ გარემოში ტრიალებ. ხომ შეიძლება ეგ ძველი ტანსაცმელი გადაყარო ნახრენ და ნორმალური რამეები ჩაიცვა? არა რა.. 1 წელი კაი, ჯანდაბას, მთელი წინა ცხოვრების პრობლემები აგვარო, მეორე წელს ახალ სიტუაციას მოერგო მარა მესამე წელი იწურება ამის მამაც პლაკალა.. კაი, რა ჩემი საქმეა. ჩემი საქმე რაცაა, იმას დავწერ: ყოველთვის მეგონა რომ მწვანეთვალება ჩემზე მაგარი როჟა იყო, ყოველ შემთხვევაში თავს ასე აჩვენებდა. ხოდა დღეს იმ ქამარს კიდევ ერთხელ რომ მოძვრა ბალთა, მომეშალა ნერვები, ა მნე ნაპლევაც ნა ვაშუ ნოვა შესწ, წავედი და ახალი ვიყიდე. წინ უნდა იყურო ადამიანმა. არადა კინაღამ ცოლად მოვიყვანე კაცო..

1 თვისა და 1 დღის შემდეგ

უკვე მთელი თვე და მეტიც კი გავიდა რაც აიტიში გადმოვედი. რა პლუსები და მინუსები აქვს ახლა ამ ფაქტს.

1. ხალხს ვეხმარები უშუალოდ. პირადად მაქვს შეხება ტექნიკასთან და ჩემს გამოისობითაა სისტემა თუ სტაბილურად მუშაობს. ნუ, რა თქმა უნდა სისტემური ადმინისტრატორები გაცილებით დიდ საქმეს აკეთებენ, მარა მეც შემაქვს ჩემი საკაიფო წვლილი.
2. პირადად გავიცანი ისეთი ლეგენდარული ხალხი, მუშაობის წინა 6 წელიწადში მარტო ვირტუალური შეხება რომ მქონია და რომ ვიცოდი რომ არსებობდნენ და არ მყავდა ნანახი.
3. ჩემგან ხელის გაწვდენაზე მუშაობენ ახალი პროგრამული მოდულების შექმნაზე. მე კი ვაფშე არ მაქვს შეხება, მარა მაინც გულს უხარია. :)
4. კი ვერაფერში ვიყენებ, მარა ვარ თბილისში და ვცდილობ შემიყვარდეს რამენაირად.
5. მაქვს უფრო მეტი თავისუფალი დრო და ინტერნეტთან წვდომა. შესაბამისად ვამხეცებ ფლეშ-სკრიპტს და შემდეგ გადავალ მონაცემთა ბაზების პროგრამირებაზე და კაროჩე, პროგრამისტებში მინდა გადასვლა მე..

1. რა უბედურებაა ეს ამოდენა თბილისი კაცო? სამუშაომდე რომ მივიდე ნახევარი საათი მინდა და ეს დაჟე ცოტაა. ხალხი 1 საათით ადრე გამოდის ზოგიერთი ადგილიდან. 1 საათში ატენის სიონში ჩავიდიოდი ველოსიპედით და ბეზ პიტი მინუტ უკანაც ვბრუნდებოდი, ნე ტო 10 წუთი მინდოდა სამუშაომდე.
2. ამათ კაცო ვალი აქვთ თუ რა პონტშია ასეთი ძვირი ვაააფშე ყველაფერი ამ ქალაქში? ჭამა გინდა - ძვირია ნახრენ! მგზავრობა გინდა - ძვირია ნახრენ! ქირა გინდა - ძვირია ნახრენ! ქალი გინდა - ძვირია ნახრენ! ერთი მარტო ჰაერია უფასო და ისიც რა მძიმე და გასანიავებელია..
3. თქვე კაი ხალხო, ყველას რომ გამოგიჩენიათ ფეხები და ძუძუები, აღარაა საინტერესო ნახრენ! აი პლაჟის ვარიანტია რა. მერე კიდე უკვირთ რატომაა ამდენი ცისფერიო. მამენტ კაცები კი არ ევასება ზოგს, ქალები აღარ ევასება ალბათ და ახალ შთაბეჭდილებებს ეძებს. :დ
4. არ ვიცი რა.. რა აუცილებელია ყველას ყავდეს მანქანა და ყველას სასურველია ჯიპი ყავდეს. აფსუს ჩემი გორი. მარა მანდაც მოიმატა ამ ბოლო დროს მანქანებმა, მარა რა შედარებაა კაცო. აგერ ჩემს სამუშაოსთან არის შუქნიშანი და მთეეელი დღე რომ დაიწყებენ 9 საათიდან სიგნალებს, ამეხადა თავი ბლია!
5. წინა ფაქტორიდან გამომდინარე ქალაქში თბილა. აქედან გამომდინარე შენობაში უფრო თბილა. და ჩემ სართულზე იმენა ცხელა. ვერ ვიტან სიცხეს! ახლა ზამთარი მოდის და კიდე არა უშავს, აი ზაფხულში რა მეშველება..

არა, მე არაფერს ვნანობ. ძალიან კარგად ვიცოდი სადაც მოვდიოდი და ძალიან კარგად მქონდა გათვლილი ხარჯები. ერთად-ერთი რაზეც გული მწყდება, მცხეთაში და ხაშურში ჩაველოსიპედება გადაიდო გაურკვეველი ვადით. თუუუმცა გაიხსნა ახალი პერსპექტივები - ჯვარზე ავალ აუცილებლად და წყნეთი, კოჯორი და ადგილობრივი კარაველი ველოსიპედისტები. პროსტა.. ველოსიპედის გამოცვლა გახდება საჭირო. ვყიდი ველოსიპედს.. 

_root["kaci"+i].hitTest(x, y, true)

ავოიეეე!!! გამოვიდააა!!! რაც ფლეშთან მუშაობა დავიწყე, მას მერე ამ ფორმულას ვეძებდი!!! ანუ შევხედოთ სურათს.

ჩვეულებრივი hitTest ითვლის 1-იანით აღნიშნული მუვი კლიპი, მდაბიურად "ობიექტი", შეეხო თუ არა 2-იანით აღნიშნულ საზღვარს. ეს გამოიყენება მაგალითად სროლის თამაშს რომ აკეთებ და იხვი გინდა მოკლა. მიფრინავს იხვი, აიქნია ფრთა, ამ დროს შენ ესვრი თავის ზემოთ ანუ აცელ, მაგრამ ფლეში ითვლის, რომ თავის სიმაღლიდან მრთის სიმაღლემდე ერთი ობიექტია და შესაბამისად მოარტყი, რაც ტყუილია. ახლა კი ამ დაგრეხილ მწვანე მატლს (3-იანით აღნიშნული) თუ იმენა სხეულზე არ მოკიდებ თაგვს არაფერს დაითვლის. ეს კი ფართო ჰორიზონტებს ხსნის! 1-იანის ნაცვლად რომ მანქანა დავაყენოთ და 3 იანის ნაცვლად ტრასა - სანამ ტრასიდან არ გადავა, მანქანა არ აფეთქდება!!!

ბალიდან მაგთიზე

აი, სულ ასე ხდება. ასაღელვებელი და საგულისხმო მომენტები რომაა ცხოვრებაში, პირველად რომ აკეთებ და რომ ნერვიულობ. და მერე რომ ფიქრობ: სულ ეს იყოვო. სულ ეს იყოვო, გულნაკლული დავრჩი როდესაც პირველად გამოვიყენე პლასტიკური ბარათი და ბანკომატმა ასე ცივად მომაჩეჩა ფული. სულ ეს იყოვო, ვფიქრობდი როდესაც პირველად ვაკოცე და საერთოდ არ იყო რაღაც არაბუნებრივი და არაამქვეყნიური. სულ ეს იყო თქო, როდესაც პირველად მქონდა სექსი და რაღაც მეტს რომ ელი და გაათავებ და ვსო - პროზაულად. კომპზე ვინჩესტერს ვცვლიდი თუ რაღაც ასეთს ვაკეთებდი და მთელი 4 წლის მასალა ვერ წავშალე ჩემი ხელით, მივიტანე ხელოსანთან და იმან ერთი დააწვა დილეთს და - სულ ეს იყოვო. რაც ვმუშაობ იმის მერე აიტიობა მინდა და აჰა, დამირეკეს გილოცავთ აიტის თანამდებობაზე დაინიშნეთო და - სულ ეს იყო. ახალი წელი მოვიდა - ემზადები, ელოდები და - სულ ეს იყოვო?

რაც მობილური მაქვს, მას მერე არ გამომიცვლია ნომერი. ბალი ვიყავი და ყოველთვის მჯეროდა, რომ ბალი სულ სხვაა. ყველანაირად მაგარი ქსელია, ყველანაირად ჩემი. მაგრამ ახლა სამუშაოდან მთხოვეს მაგთი უნდა გქონდეს რომ კორპორატიული დავქოქოთო. გავქექე ნეტი დუოსების ძიებაში. მე ნოკიას ფანი ვარ. ნოკიები კი ძალიან დაბალი მონაცემებითაა დუოსები. არადა ნ82 მაქვს და ესაა ყველაზე მაგარი ტელეფონი რაც კი შექმნილა ფანრიანი ნოკიას მერე რა თქმა უნდა. ხოდა არის კიდევ სამსუნგები გალაქსის სერია. მე კიდე თაჩსქრინს და მით უმეტეს სამსუნგს ვერ ვიტან. მერე ვიფიქრე, ერთ სიმზე რომ ორი ნომერია თქო, მაგას დავქოქავ. მარა აღმოჩნდა რომ თუ ბალი გაქვს ჩართული, კორპორატიული აღარ იმუშავებს. ზარის გადმომისამართება კი იმდენად ძვირი აღმოჩნდა რომ აზრი არ ქონდა ორ ნომერს. ასე რომ მივიღე ძალიან გულსატკენი გადაწყვეტილება: 5 წელზე მეტი ხნის "ბლობის" მერე "გადავმაქთპორტირდი". ოპერატორმა გოგონამ ერთ ღილაკს დააწვა კომპში და სულ ეს იყო..

სათაურები

ორშაბათი - "ვინაა ეს სიმპატიური ბიჭი?.."
სამშაბათი - "რაც ამ კბილს ხაშლამა ექნება ნაღეჭი.."
ოთხშაბათი - "ჩვენ სალათებზე გადავედით.."
ხუთშაბათი - ხმა ციდან
პარასკევი - "გლავნეე, შტობი აბშივკა ვიძერჟალა.."

ახალი ცხოვრება

ჰო, რა მოხდა კაცო, თუკი ცალკე მომიწევს ცხოვრება. დიდი ამბავი. აგერ ერთ პოსტში ჯერ კიდევ როდის მქონდა ჩამოყრილი ხარჯები და ყველაფერი აჟურში იყო. მთავარი ისაა, რომ დავიწყე მუშაობა თანამდებობაზე, რომელიც სულ მინდოდა.. ნუ, სულ და 24/7-ზე არა, მარა აი_ტი ჩემი სპეციალობაა. მაგრამ სათაო ოფისი თბილისშია.. ჰო კარგი, ნახრენ, რაც გინდათ ის დაარქვით, გინდ მშობლების პატივისცემა და გინდ დედიკოს ბიჭობა. ფაქტი ისაა რომ თბილისში სწორედ მათ გამო არ წავედი არც სასწავლებლად და არც სამუშაოდ. ხოდა მოვიდა დრო, აღარაა გორში ჯდომა კარგი, აღარაა  სახლი-სამსახური-მასარეწყინოსჯანდაბასჩემითავი და მისთანები. წავედი მე თბილისიში. ძალიან საპასუხისმგებლო და ძალიან ჩემი საქმის საკეთებლად.
დიახ ვასასი, მე თბილისში გადმოვდივარ.
დიახ მწვანეთვალებავ, ახლოს ვიქნები და მოშნად მკიდია შენ რა გკიდია.
დიახ ჩრდილომეზობლურსახელიანო, არაფერი შეიცვლება.
დიახ მკითხველო, ახალი ღლეობები დაიწერება ამ ბლოგზე.
დიახ ის ადამიანო, ყველა პოსტზე რომ "ფარჩაკობაა"-ს ნიშნავ, ამ ჩემს ყლეს!

ჩემს საკუთარ ცხოვრებას ვიწყებ!