Showing posts with label გორი. Show all posts
Showing posts with label გორი. Show all posts

Wednesday, October 27, 2010

ვაშლი 1 წელიწადში

ზოგიერთები არ მიჯერებენ, გორელი ბლოგერი არ ხარო (ანუ გორელი უკვირთ, ბლოგერი კი არა), იმიტომა რომაო ვაშლზე არ გიწერია არაფერიო. მოდით ე.წ. "კოტეჯელი ჯეელობის" თემა სხვა პოსტში განვიხილოთ, ესეც კაი ვრცელი რამეა და ახლა მოგახსენებთ, რომ აი ასე დაბოღმილ-დამწუხრებულს, როგორ თუ გორელობა არა სჯერავთ თქო (ვისაც სჯეროდა, გაიარა უკვე) და ბრახ! მოდის კლიენტი და ვეეებერთელა, უუუზარმაზარი, სოფიე გოლდენს რომ აქვს ავატარზე, მასეთი (აფსუს, სად არა მაქვს ლინკი) და წარმოუდგენელი ნიშან-თვისებების ვაშლი მოიტანა.
ჰო, რა - შეხედავ, ერთი ჩვეულებრივი ფარჩაკი, მწვანე, აშკარად მჟავე და რა მოხდა მერე ვაშლია. მარა კაცო, ეს ოხერი ვაშლი 1 წლის ხემ მოისხა. ამოდენა ვაშლი კაცო! რამსიმძიმე ვაშლია იცით თქვენა კაცო? 200 გრამს მისხალს არ დავაკლებ, აი მაგსიმძიმეა!

აჰა, შეხედეთ, ყვითელი რომაა ეგაა საქაშეთის ვაშლი, გოლდენი ქვია და 8 წელი უნდა ხეს, რომ ესეთი რამე მოიბას. ნუ, მერე უფრო კარგებს მოიბავს, მარა 8 წელი კაცო! ეს ოხერი მწვანე ვაშლი კიდე 1 წელში მოდის. იმ კლიენტს წითელი ვაშლიც ქონდა, სავარაუდოდ ტკბილი იყო ისა, იმიტომა რომა ეს მწვანე მაგარი მჟავე გამოდგა, მარა ყველაზე კარგი ისაა, რომ იჭმევა. ვე ვერ წარმომედგინა, რომ 1 წელში მოსული ამოდენა ვაშლის ჭამა შეიძლებოდა. მაგრამ ხომ იცით, რადიაქტიულობისა და მუტაციისა არ მეშინია მე, განსაკუთრებით თუ მაგარი მშიერი ვარ. ხოოომდა დავურიგე ამ ვაშლის ნაჭრები ბეტა ტესტერებს, სჭამეს.. ჰმ.. ცოცხლები დარჩნენ. ხოდა ვსჭამე მეც. :)

როგორც კლიენტმა მითხრა, სარები უნდა შეუყენო ხეს რომ ტოტები არ მოტყდეს.. აბაა ჩემი.. საწყალი ხე. რაღაცნაირად გული დამეწვა, აი ლიჟბი ნაყოფი კარგი იყოს და ხე თუ გინდა სუსტი დარჩეს და ტოტები დატყდეს, არაა პრობლემა.. აი ახლა ერთი საკაიფო უხეში შედარება მომივიდა თავში - ლიჟბი გათხოვდეს გოგო და ისე ჩაიხატება, მერე რომ მოიშორებს მაკიაჟს, გული გაგისკდება. ხო მაგარი შედარებაა? ბუჰეჰეჰე! ("შუა ქალაქს" ვამუღამებ ახლა და ფრაზებს ვსწავლობ). ჰო, რა ქვია ამ ჯიშს კი თქვეს.. მარა არ მახსოვს.. ერთი ის მახსოვს კარგად, 5 ლარი ღირს ძირიო და ერთი 500 ძირი რომ ვიყიდო, კაი გამართული ბიზნესი მექნებაო.. რატომღაც ინფლაცია გამახსენდა. :(

Monday, August 16, 2010

წვიმა

დიახ! უკვე 1 თვე ნალექის გარეშე და გორში წვიმა მოდის. ღამეა. 04:28. წვიმს მეჩხერად, მაგრამ აშკარად წვიმს. ბავშვებს უხარიათ. უხარიათ მეთქი კაცო!

Thursday, July 15, 2010

სამახსოვრო გრანიტი ანუ მოვრჩეთ სტალინზე

გგონიათ უბრალო ქვაა? ეს ძეგლის ფუნდამენტის გრანიტია. მე და კიდევ 20-მდე ადამიანმა (რაც ვნახე) აიღო ესეთი ქვები და სახლში წაიღო (სავარაუდოდ). "იქნებ ჩემმა შვილმა გაყიდოს და სახლი იყიდოს"-ო, იმედს იტოვებდა ერთი მადგანი. :) მე რამეში ჩავსვავ და დავაწერ რომ ესაა ქვა აქედან და აქამდე, ამას და ამას გაუძლო და თურქ-სელჩუკთა ქალს ვერ გადაურჩა თქო.
თურქ-სელჩუკების ქალი იმ შუაშია, რომ ეს "KATO" ყოფილა იმ თურქების სპეცტექნიკა, ავტობანს რომ აშენებს. და დღეში 1000 ლარს აძლევენო. რა ვიცი, რას არ გაიგებ ამ ჭორებიდან. 50 მუშა მუშაობდა და 15 ლარი დღეშიო. არადა 10 იყო სულ მაქსიმუმ. მაგას თავი დაანებე და ეს ქვათა შემგროვებლები რომ დავინახე და დამაინტერესდა რას აკეთებდნენ და ახლოს რომ მივედი, გაიჩითა ერთი ბომჟი. ბომჟმა მითხრა, ხურდა ფული არ გაქვს, არაყი მინდა დავლიოვო. ხუთლარიანი მქონდა და ვერ მივცემდი. ამიტომ უარი ვუთხარი. საპასუხოდ ბომჟმა სულში ჩამხედა და მითხრა, იცი მე ჩერნობილის ავარიის დროს იქ ვმუშაობდი და პრიპიატშიც ვიყავიო. ავხედ-დავხედე.. მუტანტს არ გავდა, თმა საკმარისზე მეტი ქონდა დასხივებულისათვის.. მარა არაყის ანტირადიაციულმა ეფექტმა დამაეჭვა. რომ შემატყო დაინტერესება, მითხრა ჰო, ორი წელი ვიმუშავე და ხურდა არა გაქვსო? მე ისევ უარი ვუთხარი და ძლივს ნაპოვნი გრანიტი ავიღე. ბომჟმა გამომართვა, ეს რა არისო? გრანიტი თქო. ჰო, ვიცი, მე პრიპიატშიც ვიყავი და იქაც იყო გრანიტიო. ამას კი მე წავიღებო. კაი თქო. მეორე ვიპოვე. ისიც გამოართვა და მითხრა, ამასაც მე წავიღებ და ხურდა არა გაქვსო? დამანებე თავი თქო - დავუტიე და სურათში ნაჩვენები გრანიტი გამოვჩხრიკე. ბომჟმა თავი დამანება და ბურტყუნით წავიდა - მე ჩერნობილშიც ვიყავი და პრიპიარტშიცო. საინტერესო ადამიანი იყო.
მოკლედ, მორჩა კინო. დღესვე დაიწყეს მშენებლობა უკვე სტალინის სახლ-მუზეუმის ეზოში - ეს ყურმოკრული ამბავია. სავარაუდოდ დასავლეთისკენ მომზირალ დიდ ბელადს ჩრდილოეთისკენ გაახედებენ. როგორც გავიგე არ აუშენებენ იმ ტრიბუნას, რომელზეც ბავშვობაში მე და ჯადო ავდიოდით და წინ, მოედანზე მიმავალ მანქანებს ზოგს ჯოჯოხეში ვუშვებდით ფილაზე ხელის დაჭერით, ზოგს - სამოთხეში. აღარ ააშენებენ იმ მოაჯირებს, რომელიც სადღაც 90 სანტიმეტრის სიმაღლეზე ადიოდა და სულაც არ წარმოადგენდა წინააღმდეგობას ტრეისერებისათვის. და სანამ დიდი ბელადის ძეგლი დასავლეთის ნაცვლად ჩრდილოეთს მიაპყრობს გაქვავებულ მზერას, აღმოსავლეთით ძალიან ლამაზი ცისარტყელა გამოჩნდა..
ჰმ.. რაღაცა არსებობს..


UPDATE

დღეს უკვე ასე გამოიყურება მოედნის ეს ნაწილი..

Wednesday, July 14, 2010

დაშალეს..

მაგარ ისტორიულ ფაქტს ვესწრებით @ ევროტური + ჩვენი მეანი. 1952 წელს აშენებული სტალინის ძეგლი, რომლის ფუნდამენტიც ისე მყარად იყო აგებული, რომ მთელი დღე ანგრია და ამ დრომდე ვერ მორჩა სპეცტექნიკა, 58 წლის მერე დანგრეულ იქნა.
კარგია როდესაც მითითება დროში სრულდება. თქვა და გააკეთა.. ან უთხრეს და გააკეთა კიდეც ერთ დღეში. აბა 1 თვე ვინ მოიცდიდა? როგორც ყური მოვკარი, მთელი მსოფლიოს არქიტექტორებს გაეგზავნა თხოვნა, ამ ადგილზე რა დადგათ, ეგება გვითხრათო.
აქედან ბურღა ამ "კატო"-მ, იწვალა, აღვარღვარა ოფლი, გამოძერწა ვენერას მსგავსი რაღაც და მეორე მხრიდან მოუარა ღრიჭინით და მუხლუხოების ჭყარაჭყურით.
ამ დროს მოულოდნელად მოედანზე შემოიჭრა ჩორნი ბუმერი, ნგრევითი სამუშაოებიდან 2-3 მეტრში დაამუხრუჭა, იქიდან ფსევდო მაგარი როჟა გადმოვიდა, სურათი გადაუღო, ჩაჯდა და ადგილიდან დაბუქსავებით გასქურა სადგურისკენ. ნუ, მე დავასკვენი რომ რაღაცა არსებობს.
გვერდებიდან შემოვლის, დიდი ძალისხმევის და მთელ მოედანზე ექოდ გამოსმული ბრაგაბრუგის ხმის შემდეგ სპეცტექნიკამ როგორც იქნა მოაშორა სავარაუდოდ 800 იანი ბეტონისა და ყოველ 10 სანტიმეტრში ჩალაგებული რკინის კონსტრუქციის ზღუდე, მიადგა ორ რელსს, რომელზეც ძეგლი იყო დამაგრებული, რამდენიმეწუთიანი ჩალიჩის მერე ერთი მადგანი გადააგდო კიდეც, მეორე ზედ დაეცა ბურღს.. მაგრამ მითითება შესრულებულ იქნა: დღეს საღამოს დემონტაჟის უდიდესი ნაწილი მორჩენილი იქნება.
ჭორის დონეზე გავიგე, რომ სახლ-მუზეუმის ეზოში იგივე კონსტრუქციის ნაგებობას ააშენებენ (ანუ აქაც ფული წავა და შესაბამისად, იშოვება), იგივე ფილებით (რომლებიც შეინახეს, მაგრამ სავარაუდოდ დააკლდებათ) და ძეგლსაც იქ მიუჩენენ ადგილს. მე რა თქმა უნდა საქმის კურსში ჩაგაყენებთ. :) კიდევ ერთი ჭორი ის იყო, რომ დემონტაჟი 2 მილიონი ლარი დაჯდაო, რაც რა თქმა უნდა ძალიან გაბერილი თანხაა, თუმცა რათა? რათა გეუბნები, რათა, რათა? ძეგლი წაიღე, კაი, მარა ეს საძირკველი რაღას გიშლიდა?

დემონტაჟის პროგრესი - 01.14 - გაძლიერებული

შეიძლება ითქვას უკვე დედას იტ%$#ვენ! უფრო ზუსტად, დედას იტ%$#ვს ჩვენი ახალი სირისტიანი გუბერნატორი. სირისტიანი იმიტომ რომ თბილისელი ყოფილა, ახალი იმიტომ რომ ლადო წაუყვანიათ სასირისტეტში (ალბათ უნდათ რომ ესეც გაასირიტიანონ) და რა გამოვიდა, ვართ ამ სირისტიანის იმედზე. ნუ, ეს მკაცრად სუბიექტური აზრია, თორემ ზოგადსაკაცობრიოდ რომ ვიმსჯელოდ, შესანიშნავი თანამშრომელია, რასაც ეტყვიან, ასრულებს.
აჰა ბატონო, დილით მუშაობენ, შუადღითაც მუშაობენ, საღამოსაც მუშაობენ და ღამეც მუშობენ პატრულების მეთვალყურეობის ქვეშ. ალბათ რომ არ გაიპარნონ სამუშაოდან? თუ არ მუშაობენ ღამე ის პატრულები დარაჯობდნენ უბრალოდ, აქაო და ფუნდამენტი არავინ მოიპაროსო.

აჰა ბატონო, შეიძლება არ ითხრეს და ინიციატივა გამოიჩინა თვითონ და ჩამოაყვანინა მარჯვნივ რომ ჩანს დიდი ცხვირით, ასეთი მანქანა, რომელიც ვეება ფერფომატორს წარმოადგენს და მთელი დღეა ანგრევენ და ანგრევენ. რატომ ანგრევენ? ჭორებს თუ დავუჯერებთ, სირისტიანს უთქვამს ერთ დღეში მოაშორეთო აქედანო. ბიჯო, არადა მეგონა ტაჯიკური ზღაპრები აღარაა მოდაში თქო.

ერთ დღეში მოშორება შეიძლება თურმე აფეთქებით. თუმცა ამ შემთხვევაში რაც ისკანდერმა დააკლო ქალაქის ცენტრს, ესენი აანაზღაურებდნენ. ხოდა გადაიფიქრა როგორც ჩანს, არ გვინდა ერთ დღეში, ორ დღეში დაანგრიეთო. მოიყვანეს ეს საწყალი "KATO" და ამუშავებენ და ანგრევენ. მერე იტყვიან გენდერული თანასწორობაო. ეჰ.. გევედ, გევედ.. აქ არ ესმით ჩემი.

Monday, July 12, 2010

Thursday, July 8, 2010

დემონტაჟის პროგრესი - 03.07 - 08.07

ნუ გეშინიათ, ცოცხალი ვარ. უბრალოდ ძალიან ბევრი სამუშაო მქონდა.


06.07.2010





და დღევანდელი. 08.07.2010



უბრალოდ.. ისტორიისთვის..

Thursday, July 1, 2010

დემონტაჟის პროგრესი - 01.07

დღეს სატვირთო მანქანებით აპირებენ წაიღონ დაც მოაცილეს. კერძოდ პირველი დონის მოაჯირის ნაწილი. ამისათვის ორი სატვირთო დაჭირდათ. პლუს გავრცელდა ხმა, რომ თითქოს ძეგლში ბომბია დამონტაჟებული და თუ დაანგრევენ, აფეთქდება. მემგონი რომ ჭორია უბრალოდ ხალხის დასაშინებლად გაშვებული.

Wednesday, June 30, 2010

ფუნდამენტიც კაცო?

ნუ კაი, სტალინის ძეგლი მოაძრეს, კონკურსიც გამოაცხადეს აგვისტოს ომში დაღუპულთა მემორიალის დიზაინზე, ჩაგვთვალეს რომ რა სლე ნაროდიც ვართ, იმის შეხსენებას ვიმსახურებთ და დაგვიკიდეს. ჯააანდაბას, გავატარებთ. ნუ, მერე რა მოხდა, აიღეს, წაიღეს, სხვაგან დადგეს. არც არაფერი მოგვემატა და არც არაფერი დაგვაკლდა თუ თავმოყვარეობას არ ჩავთვლით. მაგრამ დღეს გავიხედოთ და ძალიან საეჭვოდ დგანან რამდენიმე კაცი ძეგლის ფუნდამენტთან. აი, კვარცხლბეგი თუ რა ქვია ამას..

- გამარჯობა. სულ უნდა დაშალოთ?
- დიახ, უფროსო.
- და რამდენი ხანი მოუნდებით?
- (თვალით შეაფასა) სადღაც ერთი თვე.

ესაა ოთხ საათში მოსწრებული საქმე. ოო, ნაგებობა მართლაც რომ მკვრივია. დიდხანს ეჩალიჩნენ რომ პირველი ნატეხი მოეშორებინათ. თუმცა აღარაა სოსო, გამვლელ-გამომვლელს კიდია.. ერთი ამბობს "დაშალონ, მოვუ^%$^ნ კარგის ტ^%#კი"-ო. მეორე ამბობს "აბა ამის ღირსები ვიყავით"-ო.. მარა რას ვიზამთ, ოდეს ღვთიურსა ზრუნვასა მეფის (ანუ ჩვენი მთავრობის), გონება ყმათა (ანუ ჩვენი) ვერა მიჰხვდების..

რას ვგრძნობ? უსუსურობას.. გუშინ ისეთი სეტყვა იყო გორის რაიონის ზოგიერთ სოფელში, გლდანი რა მოსატანია იმასთან. დედა არ ყავს აღარაფერს. არც ვაზი დარჩა მთელი და არც ატამი.. ხალხი იდგა და ტიროდა. უსუსურობა.. აბა, რა უნდა ქნა? აი მეც ასეთი გრძნობა მაქვს. თან იმაზე ვიბოღმები, გადამეღო ტრეისერები რომ ვარჯიშობდნენ ამ ფუნდამენტზე, რა მოხდებოდა.. ხომ დამრჩებოდა ბოლო კადრი. თან რა კადრი! პლუს ვფიქრობ: ბჯოუ, ეს გრანიტი, რითაც მოპირკეთებულია, რომ გაყიდონ (ძველიაო), პლუს რომ დაშლი, ახალი ხომ უნდა ააშენო არა? აბა ის მემორიალი რაზე უნდა დაიდგას? ხოდა მშენებლობაში კაი ფული იშოვება, ყველამ იცის.. მოკლედ, მაგარ საგონებელში ვარ რა..

Tuesday, June 29, 2010

გორელი ტრეისერები

ხომ ვთქვი არა? ისნი მაინც არსებობენ, გორშიც არსებობენ და თან ბევრი არიან. გაუმარჯოს ტრეისერებს.

Friday, June 25, 2010

სტალინის სახლ-მუზეუმი 1939

ფაფუ სოსო..

გუშინ ვნახე იცინოდა, კაცო.. ტრეისერების ახალი ჯგუფი დახტუნაობდა მოაჯირებზე და მეც აღფრთოვანებული ვადევნებდი თვალს. ვიფიქრე სურათი გადავიღო თქო.. მარა მერე გადავიფიქრე: ბარემ ვიდეოს გადავუღებ ძეგლის ფონზე თქო..
დღეს დილით მოვდივარ კაცო სამუშაოზე და.. სადაა აბა ძეგლი? ფაფუ! ღამის ორ საათზე მოუყვანიათ ამწე, მოუბიათ ტროსი და წაუღიათ. იცით რაზე მწყდება გული? იმაზე რომ ვერ მოვასწარი სურათის გადაღება, იმაზე რომ ფაქტიურად მოიპარეს ძეგლი და საკუთარი უსუსურობა ვერ დამალეს, იმაზე რომ მოხსნის პროცესი ვერ გადავიღე და იმაზე, რომ ეს საკმაოდ ძველი ძეგლი შეიძლება გაყიდონ კიდეც.. და რა, არ შეიძლება? სადაც იმაზე დაგვაბოლეს რომ გვერდით მდგარი ვერცხლისფერი ნაძვები, სანტიმეტრი რომ 15 დოლარი ღირს და ისინი კი 30 მეტრზე იყვნენ გაზრდილები, თუმრე ვადა გაუვიდათ და შეიძლება გამგეობას დასცემოდა და ამიტომ მოჭრეს.. რა, მაგას ვჭამთ ჩვენ?
თუმცა რა, ქართველები ვართ. ყველაფერი უცებ გვავიწყდება და ყველაფერი გვკიდია. და რა მერე, მოხსნეს ძეგლი და რა მოხდა მერე? დაინგრა ქვეყანა? ან აშენდა? არაფერიც არ მოხდა. მოხსნეს და ვსო! აი, ეს ცოტა ხალხი, რაც სურათზეა, მოვიდა, იდგა-იდგა, ყველამ მოშნად დაიკიდა, ან რას მოდიოდნენო იფიქრეს. ამათაც იფიქრეს ჩათრევას ჩაყოლა ჯობიაო და 1 საათში დაიშალნენ. დილით მოსული ჩემი კანტორის ხალხი გულისდაწყვეტას გამოთქვავდა, ყოფილიყო რას ერჩოდნენო. მივუსამძირეთ სოსოსაც, რომელიც ფსევდო სტალინელია. უფრო პრიკოლი იყო, როდესაც ლურჯი ავტობუსით ტურისტები მოვიდნენ და გამოცებული სახეების ფონზე "What a Hell" - ო, ისმოდა.
არა, მე არაფერს ვითხოვ კაცო. რა უნდა მოვითხოვო, მაღლა რასაც იტყვიან კანონია. ხალხის აზრი რომელ ხელისუფალს აინტერესებს, მორჩა არჩევნები უკვე. ვსო! იქით არჩევნებზე შეიძლება გაახსენდეთ და აი, ჩვენ ისენი ვიყავით, ვინაც რომ ძეგლი მოვხსენით და რახან ეს მოვახერხეთ, აფხაზეთს დავიბრუნებთ, ლტოლვილებს დავაბრუნებთ, ჰაი, ჰუი.. [უცენზურო სიტყვა უკანა ტანთან სექსუალური კონტაქტის დამყარებასთან დაკავშირებით]. - აი ეს იყო ჩემი კომენტარი.
"მოაძერით ეგ და დადგით დიდი ყლინჯიღეჭიას ძეგლი, მეტის ღირსები არა ხართ!" კოპირაით - ქე იცით ვინც. დღეს უუუამრავი პოსტი დაიწერება ამ მოვლენის ავ-კარგობაზე, მაგრამ მე, როგორც გორელი, ვამბობ: აქ რამე კვერცხობა არ დადგათ (მაგალითად მოღუნული თოფი, აქაო და ნატოა და თან გაუმარჯოს მშვიდობასო) თორემ ვაი მაგის ბრალი! არა რა.. აშკარად წინა პაპი ჯობდა..

Tuesday, June 15, 2010

ზეკარი და ქვიშის ქარი

გამარჯობა. დღეს თემა გაიხსნა ფორუმზე ყაზბეგის ახალ ლუდზე "ზეკარზე" და მეც გადავწყვიტე გამევლო, მეყიდა დაჩემი აზრები დამეწერა ამ პროდუქტის შესახებ. დავიწყოთ იქიდან, რომ ყიდვა რომ დავაპირე, უახლოეს მაღაზიაში არ ქონდათ. გავიარე ორი.. სამი.. ხუთი მაღაზია. მეექვსეში მითხრეს გაგვითავდაო. ჰმ - გავიფიქრე - ჩანს მოთხოვნა არის. მეათეშიც ასევე გაიმეორეს რომ გაუთავდათ და სანაცვლოდ ბალტიკა შემომთავაზეს.. ამასობაში შევამჩნიე, რომ ჩემს გარშემო ქვიშის ბუღი დგას.

და ხალხი ცდილობს თავი შეაფაროს სადმე, რომ ეს ქვიშა თვალებში არ ჩაეყაროთ. მე კი ამ დროს კაცობრიობის გულისათვის ნახევარი ქალაქი მაქვს გავლილი და წამლად ერთი ბოთლიც კი ვერ ვნახე ამ ლუდის. საბოლოოდ ხელის ჩაქნევას რომ ვაპირებდი მე-16 თუ მე-17 მაღაზიაში აღმოჩნდა ნანატრი სასმელი, მოვაყოლე ჩიფსიც, გამოვედი გარეთ და ვხედავ ასეთ კადრს
 

აი ახლაც კი ისეთი ქარი ქრის გარეთ, რომ რამის ხეები წაიღოს და სადღაც 20 მეტრში არაფერი ჩანს. ძალიან საინტერესოა იმ კუთხით, რომ გორში ქვიშის ქარბუქი არასოდეს მინახავს.
თუმცა დავუბრუნდეთ ჩვენს ცხვრებს. სახლში მოსულმა და პირდაბანილმა (იმიტომ რომ სულ ქვიშიანი გახლდით), სათუთად ამოვიღე ბოთლი ცელოფნიდან და მაგიდაზე დავდე.

მაშ ასე, პირველი შთაბეჭდილებები: ნორმალური ლუდის ბოთლი ყაზბეგისათვის დამახასიათებელი მუქი ტონებით, ლამაზი წარზერით "ზეკარი" და ბოთლზე გამოსახული გვირგვინებით. გარეგნულ იერთი 2 ქულა. სახურავი არ ეხდება არც დატრიალებით, როგორც ნატახტარი "ქარვას" და არც რგოლით, როგორც ლუდს "თბილისური". საჭიროა გასახსნელი, რისთვისაც ვუწერ -1 ქულას. ლუდი არაა მობილური და უცბად ვერ გახსნი. ღირდა ეს სიკეთე 1.5 ლარი, რაც ნორმალური ფასია იგივე ნატახტარი ექსტრასთან შედარებით, რომელიც 1.8 ლარი ღირდა (თუმცა თუნუქის ქილა)

არის საკმაოდ გაზიანი, ასე რომ ძალიან მალე ქაფდება. აქვს ყაზბეგის ლუდებისათვის დამახასიათებელი მომწარო გემო, არის ოდნავ ნაკლებად გრადუსიანი, ვიდრე იგივე "ყაზბეგი" თუმცა ნატახტარი ქარვასთან შედარებით საკმაო გრადუსი აქვს. ისმევა გემრიელად და არის დროის სატარებელი ლუდი. ერთი ბოთლი დავლიე და არ დავთვერი, ოდნავ შემაბჟუილა მარტო, რის საფუძველზეც ვამბობ, რომ ასეთს კიდევ 5 ცალს დავლევ სანამ ყელში ამოვა.
საერთო შეფასება: 7/10. ქულები დააკლდა არაპრაქტიკული გასახსნელის, მომწარო გემოს და ფარჩაკი რეკლამის გამო. ჩემი აზრით ნატახტარის რბილ ლუდებს მაინც ვერაფერი შეედრება.

Sunday, June 13, 2010

მე და ჩილიმი

კ/თ გამარჯვების გვერდით არის კაფე (?) "1001 ღამე", მოწყობილია დაახლოებით "მეიდანი"-ს პონტში და აქვთ ჩილიმი.

Sunday, May 30, 2010

არჩევნები

დღეს ძალიან ბევრი პოსტი იქნება არჩევნებზე და მე განხვავებული რამე რომ დავწერო, ამისათვის ტვინის დაძაბვა მეზარება, მით უმეტეს ჯადომ რაღაც ჯადო ჩაი დამალევინა, ისაო, ესაო ტონუსს მატებსო და ტონუსი არ ვიცი და მეფხანება კია მთელი ტანი. მოკლედ, ვიყავი არჩევნებზე, ყველაფერი მშვიდად და ორგანიზებულად იყო, ძალიან მესმიანოვნა, ფაქტიურად ფსიქოლოგიური სიამოვნება მივიღე, ხმა მივეცი დემოკრატიას და წამოვედი.
მე მივეცი და დამევასა. დაივასე შენც!

Saturday, May 29, 2010

გლოკი



რატომ მიყვარს ჩემი თავი? და ვინ გითხრათ რომ მიყვარს?! დღეს ავიწონე და 93 კილო ვარ. გგონიათ სასაცილოა? აბა ნახეთ ერთი ეს სურათი. აი, ნახეთ, პროსტა ნახეთ.

აი ეს მარჯვენა მაღალი თმაქოჩორა 70 კილოანი ჯეელი ვარ მე! და ეს ყველაფერი 7 წლის წინ, როდესაც "კოლხოლჯი"-ს გადაღების ხალისი და სურვილი გვქონდა (დაჟე 3D Max-ში გავაკეთე რამდენიმე სცენა)! ახლა რა ხდება: - არა თმა, არა ხალისი, არა შეყვარებული და 93 კილო კამეჩი! ბლიაა!
დღეს ვასასის დაბადების დღეა. თამოკ, აქაც მოგილოცავ და კიდევ ერთხელ გეტყვი - ლონდონის ბილეთები ჩემზე იყოს ჩემსას რომ ვიყიდი მერე ოღონდ. უი, ამ გახსენებაზე გამახსენდა რომ ავტოსადგურზე ანეგდოტი რომ მოვისმინე, ის უნდა დამეწერა და ქე დამვიწყებია. :( სამაგიეროდ რეკლამის სცენარი არ დამვიწყებია
მოკლედ, სცენარი ასეთია: მიდიან როჟები გზაზე დიდი სიჩქარით. უეცრად მანქანა ამობრუნდება, ხალხი აირევა, დავარდება ერთი, დანარჩენი ზემოდან დაეყრებიან, ამის გარდა ყველა გონებას დაკარგავს, ეს ვერ ინძრევა, ერთი ხელი მოყოლილი აქვს ხალხის ქვეშ და მემგონი მოტეხილია საერთოდ. თავს ძლივს ანძრევს, მეორე ხელს უაზროდ იქნევს. ამ დროს ზემოთ ვინც აგდია, იმის ჯიბიდან მობილური ჩამოვარდება. ეს დაავლებს თავისუფალ ხელს ამ მობილს, ისაა უნდა დარეკოს და.. "ქსელი მიუწვდომელია" გამოდის წარწერა: "ჩვენთან ასე არ მოხდება" და ჩანს სადღაც ტრ*&^ში მიდის ვიღაც როჟა მთაზე ან უდაბნოში რა და პახოდუ ტელეფონზე ლაპარაკობს. რაღაც-ქსელი - ჩვენთან უკეთესია.
შესანიშნავია. მიხარია რომ აკეთებენ რა. ეს ბარათაშვილის ძეგლის მიმდებარე სკვერია. მავანი იტყვის არჩევნების ბრალიაო და გასაკეთებელი კიდევ ბევრი დარჩაო და ამიტომ თქვენც ქე იცით და ასე შემდეგ.. მარა პრობლემა იმაშია ჩემო კეთილო ხალხო რომ თეატრის ბაღიც შესანიშნავად იყო გაკეთებული, ფილები და ახალი სკამები. სადაა ახლა სკამები? იქნებ თქვათ რომ მთავრობამ დაანგრია, დალეწა და მოფურტკნაო? ხალხი არაა ღირსი და რისი ღირსიცაა, კი იღებს. მესამე სკოლასთან გააკეთეს ახლა შესანიშნავი სკვერი, ულამაზესი რა! მანდ რომ ნაძვები ჩარგონ, ვააფშე დაგლიჯავს. აი, დღეს ვამბობ, რომ ეს სკვერი ამ სახით 2 თვეც არ დარჩება. მერე რა რომ ქალაქის ცენტრია. იმენა არ დარჩება და დაიმახსოვრეთ ჩემი სიტყვა.
ხვალე არჩევნებია. სატელევიზიო რეკლამებიდან მეგონა რომ თბილისში ირჩევდა ხალხი რამეს. თურმე მთელი საქართველო ირჩევს რაღაცას. ნუ, მე პირადად გორელი კანდიდატების არაფერი გამიგია და ბოლო რამდენიმე დღემდე არც დამინახავს. ამ გახსენებაზე: ავტოვაგზალში ვნახე ერთი კანდიდატის პლაკატი, ვაიმეეე! მობილურით იყო გადაღებული ხალხო! 640 წერტილიანი მობილები რომაა, აი რომ ბეჭდავ და ლურჯი და წითელი შხეფები რომ აქვს სურათს, ასეთი სურათი იყო პლაკატზე! ვაიმეეე!
ა, კიდევ ერთი საკითხი, არ დამავიწყდეს თქო და კინაღამ დამავიწყდა. ხალხო, უფრო ზუსტად, გოგოებო. ინდიელები თაყვანს სცემდნენ ქალის მუცელს, როგორც სიცოცხლის საწყისს და თუ არ ვცდები რომელიღაც ტომში მუცლის ჩვენება დიდი სირცხვილი იყო. მოკლედ, იმისი თქმა მინდა, რომ მე თაყვანს ვცემ ძუძუს როგორც სიცოცხლის შემანარჩუნებელს. არა, რაღაც ვერ ვთქვი კარგად.. ანუ იმის თქმა მინდა, რომ თუ შეამჩნიეთ რომ მკერდზე გიყურებთ, ჩემი ბრალი არაა, ჩემი დნმ-ის რომელიღაც ტრიპლეტი აჩმახებს და სადაც ვნახავ, იქვე მივაგიტლერკაპუტებ მაგ ოხერს. აღარ შემიძლია რა! თან ზაფხულია, გოგოებს ცოტა აცვიათ, გინდა-არგინდა ჩანს ეს ოხერი და აბა ბიჭი ხარ და არ შეხედო. :(
ესეც თემის სათაურის მიზეზი. არ ვგეგმავდი ამდენის დაწერას, მარა მოვიდა და მოიტანა. ესაა ჩემი ახალი იარაღი: აირსოფტის ელექტრო პისტოლეტი "გლოკი". სახელის არჩევაში დამეხმარეთ თქვენს გაზრდას. სავარაუდო სახელებია:
1. "ორიონი" - პირველი ეს მომივიდა თავში.
2. "გლორია" - გლოკის პირველი ასოებიდან გამომდინარე
3. "ჯუნიორი" - როგორც "სმიტის" შვილი
ასევე მიიღება თქვენი ვერსიები. რა თქმა უნდა "სმიტ"-ზე ძლიერი არაა და ახლო მანძილიდან კარდონიც ვერ გახვრიტა, მარა საკაიფო ვიდი აქვს, საკმაოდ შირს ისვრის თან ძალიან მიზანში და ვნახე მისი მოქმედების შედეგი: მისი გამყიდველის დასიებული ტუჩი - ბავშვმა მომარტყაო. :)

Sunday, May 16, 2010

ხინკალი და ტრეისერები

დავიწყებ იმით, რომ ესაა პირველი პოსტი, სადაც 4 თაგია გამოყენებული. "შემოქმედებას" იმიტომ მიეკუთვნება, რომ მთელი 2 საათი ვამონტაჟე და ვხატე. :) ვიდეოა გუშინდელი დაპირებული და ის პოსტი წავშალე, ამიტომ დარჩება მარტო ეს. დაბოლოს: შენ ყველაზე საყვარელი ხარ. :P

Saturday, May 1, 2010

პიცერია - Gusto

მოკლედ, გორში საინტერესო სანახავი რამეები დარჩენილა კიდევ ბევრი. მაგალითად ეს პიცერია, რომლზეც ამ პოსტში მინდა ვისაუბრო. დავიწყოთ ისტორიით.
პიცერია იმყოფებოდა და გაიხსნა სტალინის ქუჩისა და კირინ მეორის (სტალინიდან რომ ეკლესიისკენ შედის პატარა ქუჩა, ეგაა) კუთხეში, "ფანტანის" წინ, ყოფილი საგადასახადოს და ამჟამინდელი ტაოპრივატბანკის გვერდით. გახსნისას სახელი გაითქვა როგორც პრესტიჟულმა დაწესებულებამ არაყოველდღიური სტუმრობისათვის. (დაახლოებით ისე, როგორც "ბარი-შარდენი"-მა). მახსოვს ერთხელ ძმაქალების დაპატიჟება დავაპირე და ერთ-ერთმა (მემგონი მალენკი-ნინომ) მითხრა, არ გინდა, სახსრები არ გეყოფაო.
გამოხდა ხანი. და დღეს მომიწია უკვე ადგილნაცვალ პიცერიაში შესვლა. არ ვიცი რატომ გადმოვიდნენ იმ ადგილიდან ყოფილი კაფის "სამეფოს" ადგილზე, მაგრამ ჩემი აზრით არ იყო კარგი ნაბიჯი. პირველი რაც თვალში გეცემა, ესაა გარეთ გამოდგმული მენიუ (!), რაც საერთოდ სახინკლეებს აქვთ ხოლმე. შესაბამისად, პრესტიჟული პიცერიის იმიჯი გაქრა. ამ პროცესს ხელს უწყობს მენიუს პირველივე პუნქტი: "ლობიო ქოთანში" (!) შემოგევლეთ კაი ჯიგრულ მენიუში. ეგ არაფერი, დავიკიდოთ, მენიუა ბოლო ბოლო და რა მოხდა, ხო?

შიგნით შესულებს საკაიფო ინტერიერი გელოდებათ. მართლა ლამაზი და კარგი მაგიდები საინტერესოდ არის განლაგებული. არის როგორც მო-ღია-ვო მაგიდები, რომლებიც შესვლისთანავე, ან უფრო ზუსტად, ასვლისთანავე გხვდებათ. და ასევე არის მო-კუპეო მაგიდებიც. ასეთი უცნაური იმიტომ, რომ გამიგია კუპე იყოს იზოლირებული, მარა ერთ ოთახში რამდენიმე მაგიდა თუ დგას, კუპე აღარ ქვია მემგონი.
მენიუ სტუდიაში! ან რაღად გინდა მენიუ, გარეთ ხომ იდგა პრინციპში.. თუმცა თუ წერია მენიუში, რომ კატლეტი კარტოფილით იდეაში არის და მიმტანი კი ამბობს, რომ გამოილია, ესე იგი ბუდეა. ამას პლუს 3 ერთი და იგივე ლუდს რომ მოითხოვ და მარტო 1 ცალი დარჩაო გიპასუხებენ, არაა კაის ნიშანი. ისე რა უბედურებაა ერთ 0.5 ლიტრიან ჭიქაში ჩასხმულ ანანასის წვენში 3 ლარი, ა? თუ მაგდენი არ ღირდა? მოკლედ, სურათზე მოცემულია "რომაული" პიცა, რომელსაც სპარსული გარეგნობის წითელი სითხით ნახევრად სავსე ჭურჭელი მოსდევს და 8 ლარი ღირს. როგორც დავადგინეთ, ეს სითხე იყო მწარე ზეთი. სიმართლე გითხრათ, არ მიცდია კაცობრიობის გულისთვის მისი გასინჯვა. მეტისმეტად მშიერი ვიყავი.
ჰა, როგორ მოგწონთ პიცის სისქე? სურათში შეიძლება არ ჩანს, რომ ის ულტრათხელია. ისეთი თხელი, რომ ორჯერ გადაკეცვის მერეც კი თხელია. ჯანდაბას, აიტანს კაცი მო-პრესტიჟულო პიცერიის თხელ პიცას, როდესაც მაგრად გშია და 3 ლარიან ანანასის წვენს სვავ. მაგრამ როდესაც პიცის მოტანის პროცესი 20 წუთზე მეტხანს გრძელდება, გიჩნდება სურვილი ადგე და წახვიდე "ყავის სახლში". იქ მომსახურება და პიცის სისქე მაინც იციან.
მიუხედავად იმისა, რომ ამ სურათზე მოყვანილი პიცის პარამეტრების საკვები არსად ამითვისებია საქართველოში, ჩემი შეფასებები ასეთი იქნება:
ინტერიერი - 8/10
მომსახურება - 4/10
საკვები - 3/10
ფასების შესაბამისობა ზედა კომპონენტებთან - 3/10
საერთო ქულა - 4.5/10