ბათინკები

კაროჩე, დიდი ხანია არაფერი დამიწერია, შვებულება მაქვს და ვისვენებ ყველასგან და ყველაფრისგან. მარა ამ კვირას მინდა აირსოფტის წვრთნაზე წავიდე და ამისათვის აგერ, მშვენიალური ბათინკები ვიყიდე საერთო წონით 5 კილოგრამი.

აესე მეცვა რომ ფეხს მიჩვეოდა და ვუყურებდი კარიბის ზღვის მეკობრეებს. კაია მეფობაი.

ნათარგმნები - Lisa Miskovsky - Still Alive

ვთარგმნით თამაშის საუნდტრეკს. თამაშია პარკურზე და ქვია Mirror's Edge. წავიდა ვიდიუ!



შეგცვალეს..
შემცვალეს
ვგევართ სხვას
ვგევართ მას..
და რამდენს
ველოდო
გავიგო, რომ ვუშვებ შეცდომას?!
ეგ გულიც
აღარ ძგერს
თუმც გინდა
გავდეს ის ცოცხალს
და წითელ
შუქებში
გადაგარჩენ და აგიხელ თვალს!

*********
მე ვცოცხლობ
მე ვსუნთქავ..
ბოდიშს აღარ მოვუხდი სხვას

*********
სიმშვიდე
სიწყნარე
ჩემში კი ხმაური იკრებს ძალებს
ნუ ყვირი
ნუ ტირი
ღიმილი დავიცვათ - რაც აკრძალეს.
მზის სხივი
ლურჯი ცა
ასეთი გვაქვს ჩვენ აქ ცხოვრება
დავიწვათ
გრძნობებში..
არ გვსურს ციხეში ცხონება!

**********
წაგებაც
მოგებაც
ვისწავლე - ვუშვერ სახეს ქარს.
და ჩქარაც
და ნელაც
გავყვები მას, ვინც მე მიყვარს!

*********

სიყვარულის ახსნა

აგერ, ჩემი ჩრდილომეზობლურსახელიანი მეგობარი გოგონა შეუყვარდათ და ეჭვიანობის ნაცვლად გთავაზობთ მის მიერ გამოგზავნილ მეორე ნოველას. ეს ნოველა საბჭოთა დროსაა დაწერილი და თავის დროზე მეც ბევრი ვიხითხითე. სამწუხაროდ აღარ მახსოვს იმ წიგნის სახელი, სადაც ავტორს მსგავსი სტილის იუმორისტული რამეები აქვ დაწერილი. აბა, საქმე ლაპარაკის ნაცვლად და ვკითხულობთ:

გაზაფხული სიყვარულის ხანაა. გავიგე თუ არა ეს, მივხვდი, სიყვარულის დრო დამიდგა. სწორედ გითხრათ, დიდი ხანია ირინე მომწონდა, მაგრამ რადგანაც ზამთარში გავიცანი, უკუვაგდე მისი კანდიდატურა და მეზობლიანთ თამრო ავირჩიე.
მეცნიერული წყაროებიდან ვიცოდი, – ყველაზე ძნელია სიყვარულის ახსნა ამიტომ სანამ საქმეს შევუდგებოდი, რამოდენიმე დღე სამკითხველო დაბრაზში გავატარე, რათა ამ მხრივ სათანადოდ მოვმზადებულიყავი.

თამროსათვის სიყვარულის ახსნის მარტივი და უბრალო ხერხი შევარჩიე: შეხვედრისას რამოდენიმეჯერ განასკვული თოკი მივაწოდე. მაორის ენაზე კი ეს ნიშნავს “მიყვარხარ”. თამრომ ჯერ თოკს შეხედა, მერე მე, ალბათ, არ სჯეროდა თავისი ბედნიერება. მის გაოგნებას უმალ მივხვდი და თავი მკვირცხლად დავუქნიე. თამრომ საფეთქელთან თითი მიატრიალ-მოატრიალა და გამეცალა. ბიბლიოთეკაში წავედი, რათა ამ ჟესტის მეცნიერული დასაბუთება მომეძებნა. ამაოდ, შესაფერისი ვერაფერი აღმოვაჩინე.

შემდგომი შეხვედრისას ახალი გვინეის ილეთი გამოვიყენე. შინიდან გამოსულ თამროს მივვარდი და ლოყაზე გლუვი ხის ნაჭერი მოვუსვი. მოულოდნელობისაგან თამრიკომ წამოიკივლა და უკან გადახტა. წესით უკან გადახტომა საჭირო არ იყო; თუმცა უმალ მივხვდი მიზეზს – ვიღაც ჭაბუკმა მოქაჩა, ესე იგი, მეტოქე გამჩენოდა და ჩემი რჩეული უმალ ჩემსკენ გამოვქაჩე. კუნძულ კუკაგივას ადათით ორივეს ჩვენ-ჩვენ მხარეს უნდა გაგვეწია, სანამ რომელიმე არ გადასძლევდა, მაგრამ მეტოქემ, აშკარად დილეტანტმა, ყველაფერი აურდაურია და მუშტი მდრუზა მუცელში. ამაოდ ვცდილობდი ამეხსნა, რომ იგი სხვადასხვა ადთებს ურევდა ერთმანეთში. გვინეური ადათის მიხედვითაც კი არ შეიძლებოდა მუშტი-კრივის გამართვა სატრფოს წინაშე, მაგრამ ყმაწვილი ძალზე ყეეყჩი გამოდგა.

საერთოდ, ობიექტი ნამდვილად ვერ იყო სწორად შერჩეული და მე მარინეზე გადავინაცვლე. ჯერ სამოას ადათის მიხედვით მწიფე ხილი შევთავაზე. მარინემ ვაშლები ჩვენი ჯგუფის გოგონებს შორის გაანაწილა. კონგოელთა ხერხით ვცადე გული გადამეშალა. შემწვარი ქათამი მივართვი ამ სიტყვებით: “ჩემი ხელით მოკლული მეთქი”. ამაზე მარინემ მხოლოდ ჩაიცინა. ასეც მომიხდება, სიყვარულში ტყუილს რა ხელი აქვს, ქათამი ხომ “საკულინარიოში” შევიძინე.

დილით მის სახლთან გავჩნდი. როგორც კი ფანჯრიდან დამინახა, ფილაქანზე სამხრეთამერიკელი ინდიელების სასიყვარულო ცეკვა დავუარე, ამასთან, რიტუალური დოლის ნაცვლად კონსპექტების საქაღალდე გამოვიყენე. მოგვიანებით, პოლიციისაკენ მიმავალმა მწარედ ვინანე: არაფერი არ უნდა შეცვალო საუკუნეებით გამოცდილ ტრადიციებში. მით უმეტეს, დოლი – საქაღალდით. ეს, მართლაც, კერპთაყვანისცემაა.

ამ ფაცხაფუცხში ვერც კი შევნიშნე, შემოდგომა როგორ დადგა. დრო უიმედოდ დავკარგე, თანაც სულ უფრო და უფრო ვდარდობდი ირინეზე, რომელიც ზამთარში გავიცანი. მივედი მასთან, ირინე მაგიდას უჯდა და შემწვარ კარტოფილს პირდაპირ ტაფიდან შეექცეოდა. ჩემმა დანახვამ ძალზე გაახარა და კიდევ ერთი ჩანგალი გამოიღო. ვჭამდი კარტოფილს, შევცქეროდი მომღიმარ ირინეს, გული სიხარულით მევსებოდა, ყველაფერი რიგზე იყო, – ადათიც დაცული: მადაგასკარულად საერთო ჯამიდან ჭამა ურთიერთსიყვარულის გამოხატვას ნიშნავდა.

თავის მართლებები

დიდი მადლობა დაბრუნებულ გოგონას, რომლის სახელიც ჩრდილომეზობლურს გავს. მან დიდი წვლილი შეიტანა ბლოგის განვითარების საქმეში, მომაწოდა რა "სასაცილო თავის მართლებები". მაშ ასე, წავიდა!

1. ჩემი ცოლი გარეთ შიშველი არ გამიგდია, უბრალოდ მინდოდა მოვხვეოდი და მეკოცნა. მან კი ეს ვერ გაიგო და ყვირილი ატეხა. ნაჯახით კი კოღოებს დავდევდი. ჩვენ ძალიან კარგი ოჯახი გვაქვს.

2. პოლიციას კი არ გავექეცი, არამედ ჩქარი ნაბიჯით გავასწარი!
3. ავტომობილს ნასვამ მდგომარეობაში არ ვმართავდი, ის თავისთვის მიდიოდა. ამიტომ ჩემი დასჯა მართებული არ არის.

4. არ ვიგინებოდი, სულელი ხომ არა ვარ, რომ კონსერვატორიის შენობაში შევიგინო? გთხოვთ ჩემს მიერ დასახელებული მიზეზი სერიოზულად მიიღოთ.

5. ჩვენ მივედით მოქალაქესთან და ვთხოვეთ ასანთი მოეცა. მან გვიპასუხა, რომ 3 წელი კარატეზე დადიოდა. შეგვეშინდა და ტირილი დავიწყეთ. ცრემლის მოწმენდის დროს შემთხვევით მის თვალზე მომიხვდა ხელი და იმიტომ გაუსივდა თვალი. მოქალაქემ კი ფული თავად მომცა, რომ ცრემლი შემეშრო.

6. გვიან ღამით ჩემი სახლიდან მუსიკის ხმა კიარ ისმოდა, არამედ სასიამოვნოდ იღვრებოდა.

7. სამსახურში ნასვამი იმიტომ გამოვცხადდი, რომ გამოუცხადებლობის შემთხვევაში დამაჯარიმებდნენ.

8. გუშინ სამსახურში სულის საზეიმო მდგომარეობის გამო არ გამოვცხადდი. დილით სიდედრი გავაცილე, რომ გამგზავრება არ გადაეფიქრებინა.

9. პლიაჟზე ქალებს საცურაო ტრუსს იმიტომ ვხდიდი, რომ მათ სხეულებს თავისუფლად ესუნთქა.

10. მეზობლის ქათამი ტალახიანი იყო და გადავწყვიტე, მებანავებინა. საამისოდ ქვაბით წყალი შევათბე და შიგ ქათამი ჩავსვი, მაგრამ საქმეს შევყევი და ქათამი ქვაბში ჩამრჩა. მოვითხოვ !! რომ მეზობელმა თვითონ აბანაოს ქათმები!

11. მოხუც მეზობელს ცარიელი ბოთლი მცირე ძალით ჩავარტყი და ძალიან გამიკვირდა, რომ ტვინის შერყევა მიიღო, რადგან არ მეგონა, მას საერთოდ ტვინი თუ ჰქონდა.

12. დაშავებულს რომ მივუახლოვდი, ფეხი ქვას წამოვკარი და თავის დაჭერის მიზნით მის ჩანთას მოვკიდე ხელი, ინერციით 150 მეტრი გავირბინე, რამაც გააჩინა ქურდობის მცდელობის ილუზია.

GoPro HD Helmet Camera

არის, გაამართლდა იმედიი! არის ასრულდა მიზანიიი! კიიდევაც დაიზრდებიან ბიჭები პარკურისანიიი! დიდი პოსტის დაწერა მეზარება, ვიდეოპოსტის გაკეთევას ვაპირებდი და კომპის სავარძელში რომ ჩავჯექი, იქვე დამეზარა. ასე რომ იხილეთ სურათი და გშურდეთ!

ხოა მგელი? მოიცა, ახლა წყალქვეშა გადაღებას ვამუღამებ და მერე ნახეთ თქვენ. მერე პრეისერები, მერე აირსოფტი.. აუუ! ნეაგრანიჩინნიე ვაზმოჟნასწი!

Be a Hero!!!

ზახარიჩი

ნამდვილი გორელი ერთხელ მაინც უნდა იყოს ნამყოფი ზახარიჩთანო - ბრძენკაცის ნათქვამია. მე კი მეოთხე თუ მეხუთე თაობის გორელი ვარ და სულ რამდენიმე დღის წინ გახლდით ამ კოლორიტულ ადგილზე. იმედია მიხვდით, რომ კიდევ ერთი კვების ობიექტის აღწერას ვიწყებ. მაშ ასე, კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება ზახარიჩთან.

როგორც გარედან ხედავთ, ესაა ბამბუკის ღეროებით გაკეთებული ერთი ბეწო ჯიხური, რომელსაც კაცი-შვილი არ მიაქცევს ყურადღებას. არანაირი მარკეტინგი, არანაირი რეკლამა, არანაირი ჭყეტელა ფერები. დიახ, ზახარიჩს არ ჭირდება კლიენტთა მოზიდვისათვის გარჯა. მას ისედაც მუდამ ყავს საკუთარი კლიენტები. და რაც არ უნდა გასაკვირი იყოს, ამ "კაპიკს არ მივცემ" ჯიხურში საკმაოდ მაღალი თანამდებობის - დირექტორები, მათი მოადგილეები, უფროსები და მასთან გათანაბრებული პირები -  დადიან.

სულ ორი მაგიდა უდგია ზახარიჩს, სადაც მაქსიმუმ 8 ადამიანი დაეტიოს. მაგიდები ძველია, სკამები სკოლისაა, ადგილი ვიწროა და როგორც მითხრეს, ზამთარში უნდა ნახო შენო, აქ რომ ორთქლი და ბუღი დგებაო.

ბუფეტის სრული საბჭოთა კომპლექტი: 1945 წელს გამოშვებული მაცივარი, რომელიც ახლაც მშვენივრად მუშაობს. 1980-იანი წლების კარადა და სტალინის გარდაცვალების დროს, 1953 წელს გამოშვებული ლუდის ბაკლები - ნაღდი ნახევარი ლიტრი. აღარაფერს ვამბობ გაზის 1985 წლის მოდელზე - მასეთი ახლაც კი მაქვს სახლში - ყველაზე საიმედო და მოხერხებული სამზარეულოს ატრიბუტი. არაუმეტეს 20 კვადრატულ მეტრზე საბჭოეთში ხვდები.

ეს კი თვითონ ზახარიჩი - აქაურობის ჯადოქარი. ნამდვილი სახელი მგონი თვითონაც არ ახსოვს. ვეება თვალებიანი ჩია კაცი. ყური მოვკარი პოლიციელიც იყო ერთი ხანობა. ცოტა იბუზღუნა, პოსლეზე შანსი არაა არ გაგიშლითო. მერე კი გვეუბნება, თითო მწყერით რა გემო უნდა გაიდოთ, ორს შეგიწვავთო.

ზაფხულის სიცხით შეწუხებულებმა გადავწყვიტეთ გარეთ გაგვეშალა სუფრა. ზახარიჩს ადრევე ქონდა ამ ადგილზე წყალით დანამული და მართლაც რომ სამოთხე იყო იქ დაჯდომა. როგორც ხედავთ, ვიზუალური მხარე ისეთია, საქმეში ჩაუხედავ ადამიანს გული შეუწუხდება. მაგრამ ჯადოქრობაც სწორედ ამაშია!

თქვენ არასოდეს გექნებათ ნაჭამი ასეთი გემრიელი სალათა. აი, შანსი არაა! მართალია სალათა არა ზახარიჩმა, არამედ მისმა გოგომ მოამზადა და კიდეც წავიდა -- ჩემი სამუშაო საათები მორჩაო. მარა სალათა გამოვიდა მეფეთა სადარი. 9 ქულა 10 დან - ცოტა იყო. :)

ეს სოსისის ნაგლეჯი თავისებური სიმბოლოა მისი გემოსი. საქმე იმაშია, რომ სანამ ესღა არ დარჩა, საერთოდ არ გამახსენდა სურათის გადაღება. ცხოვრებაში არაფერი მიჭამია ასეთი გემრიელი. ეს იყო ზე! არ შეადაროთ არაფერი ამას. ზახარიჩი ასეთს მარტო 10 კილოს იღებს კვირის მანძილზე სამშაბათს და პარასკევს. ასე რომ ამ დღეებში უნდა მიასწროთ, რომ ეგება რამე შეგხვდეთ. და ეს სოსისი ერთადერთ მარშუტკას დააქვს თურმე საქართველოში და თუ დედაქალაქთან ახლოს გინდათ მისი გასინჯვა, მაშინ ასეთი ადგილი მარტო ერთია - მცხეთასთან პატარა ბუტკაში გამხდარი ქალი აკეთებსო. ცოტა უხერხული საჭმელი კია: ადვილად ტყდება, ძალიან წვნიანია და უცებ თუ ჩაკბეჩ, გარშემო ხალხს გაწუწავ.

რაც შეეხება მწყერს, ეს ფრინველი დელიკატური საჭმელი აღმოჩნდა - მისი ძვლებიც იჭმევა მკერდის ძვლის გარდა. მაგრამ ერთი კიკნა სხეულის შეჭმა კაი საჩალიჩო საქმეა. საბოლოო ჯამში მწყერს აქვს ქათმის გემო, მაგრამ რაღაც სპეციფიურით განსხვავდება. თითო მწყერიდან გამოვიდა 40-60 გრამი ხორცი, რომელიც დიდი რუდუნებით გავაცალე ძვლებს და ისე ვჭამე, რის გამოც დავიცინე - ნახე რამდენი ძვალი დატოვაო. და მართლაც, ჩემს თანამესუფრეებს სულ ორი თუ სამი ძვალი ქონდათ დატოვილი თეფშზე. 7 ქულა 10 დან.

საერთო ჯამში აზრი რამდენიმედ გამეყო. არ ვიცი რა ქულა დავუწერო ზახარიჩს. გარეგნობაში 2 ქულა უნდა ქონდეს წესით. მომსახურება - 5 ქულა. საჭმელები 9 ქულა.. მოდი საერთო ჯამში 8 ქულას მივცემ საჭმელების ხათრით. ა, კიდე იმიტომ, რომ მანდ ჭამა ფაქტიურად მუქთაა - ზახარიჩი მომსახურების პროცენტს არ იღებს და მთელი ეს სუფრა მწყერის გარდა, რომელიც 3 ლარი ღირდა თითო, დაჯდა 18 ლარი თავის არაყით, პურით, საწებელით, სოსისით, სალათით და მდოგვით.. და კიდე რა იყო? ა, ლუდი ხომ მე ვიყიდე..

ნათარგმნები - Coolio "Gangster's Paradise"

რეპი უნდა ვთარგმნო. ჯერ ვიფიქრე Eminem-ის Without Me, მარა მერე ქულიო გამახსენდა და აბა რეპის მამაზე წინ როგორ წავწიო თეთრკანიანი რეპერი? წავიდა ვიდეო.



ეხლა მე გავიარე სიკვდილის კოლიდორი
და მივხვდი რომ დამრჩა წელი ერთი ან ორი
რადგან ვბლატაობდი, ვიცინოდი მე იმდენს
რომ დედაჩემიც კი ფიქრობს - ჭკუა ვიღრძე
მაგრამ მე გზას არ ვუჭრი ალალ კაცს
გაუგონარია და ხანდახან მეძახიან პანკს
ჯობია დაუკვირდე რას ბაზრობ და სად დადიხარ
თორემ შენ და შენიანებიც ცარცის კუბოში გდიხართ
არ მიყვარს წასვლა მაგრამ საქმე მთხოვს
როგორმე უნდა გადავურჩე თოფის კომლს.. ფუუ..
რადგან ამ გაზრდილ პატარებს უნდათ ჩემი ხილვა ასე
ფანრებთან მუხლებზე მდგარი ლოცვით მაღალ ხმაზე

*********
განგტერთა სამოთხე შეიწირავს ჩვენს ცხოვრებას

*********
მათ აქვთ გავლენა და მათ მიმიღეს
ქამრის ცემით აღზრდილს კარები გამიღეს
და მომიხდა მათი გუნდის აყოლა
ტელევიზორის ცქერამ იცის გაყოლა..
მე ნასწავლი სულელი ვარ აზრში ფულებით
ხელში კუპიურებით და გულში - სულებით
მე ცნობილი მაფიოზი, საჭირო კაცი ვარ
ნუ აღვიძებ ჩემში ბრაზს, სულელი ნუ ხარ.. თუ
სიკვდილი არის შორს და გული გიფეთქავს
გააკეთე ანდა მოკვდი, რას ხედავთ აქ ავს?
ოცდაცამეტის ვარ.. ოცდათოთხმეტს თუ მივაღწევ
საქმე ისე მიდის რომ ვერ დავდებ თავს..

****
რატომ ვართ ბეცინი, რატომ ვართ ასე
და თუ ვინმეს ვნებთ, ბრუნდება ჩვენს თავზე

*********

ძალას მოაქვს ფული, ფულს კი მოაქვს ძალა
საათები მიდის საათებზე ჩქარა
ყველა სადღაც მირბის მაგრამ არავის ახსოვს რა ხდება
მათ საკუთარ სახლში და მათ საკუთარ თავში
სწავლა მირჩიეს მე თუმცა შევძლო რითი
და ვერც მომწვდებიან, აერიათ რითმი
არც უნდათ ალბათ, ვერც ბედენ ალბათ
და ჩემი ცხოვრებაც არის სიმართლისგან მალვა.. ფუუ..


(ორიგინალი ტექსტი იხილეთ აგერ)

ნათარგმნები - Rammstein "Mutter"

ნემცური სიმღერა უნდა ვთარგმნოთ დღეს. ჰმ.. ცოტა ძნელი საქმე კი ჩანს, მარა წავიდა ვიდეო.



მოხუც ბავშვთა ცრემლის ჯარი,
და ბრძენ თმას უქროლებს ქარი..
ნოტიო მიზანი მქონდეს ნეტა
და მისურვე რომ მე მყავდეს დედა..
არ მინათებს არსაით მზე,
მკერდსაც არ უგვრძნია რძე
თითქოს ყელში შლანგი მაქვსო
და მუცელს ჭიპიც არ აქვსო..

დედააა! დედააა!

დაფურთხებულს არ ავლოკავ
და ნუგეშიც არვის მოაქვს
სახელიც არავინ მომცა
უთვისტომოდ გავჩნდი როცა.
დედავ ჩემო ერთად-ერთო
ღამით შეგთხოვ - როგორც ღმერთსო
თუ ტკივილი არის ცრემლში
ჩაუშვი ის მდინარეში

დედააა! დედააა!

მის ფილტვებში ცოცხლობს დაღი
მშობელს შუბლიც არ აქვს საღი
დანის კოცნით მოვაშორებ
სიცოცხლეს არ დავიშურებ

დედააააა!

თუკი მკერდში ცოცხლობს დაღი

და მას შუბლიც არ აქვს საღი

დანის კოცნით ავიცალო

თუნდაც სისხლით დავიცალო..

(მადლობა ტრანსლეიტ.რუ-ს გაწეული დახმარებისთვის. სიმღერის ტექსტი შეგიძლიათ იხილოთ აგერ.)

გველთამმუსრავი

გუშინ მოვდივარ სამუშაოდან, სადღაც 21 საათია, თვალებს დედა არ ყავს, მშია თუ მეძინება თუ დაბანა მინდა თუ რა მინდა მეც ვერ გამირკვევია, ეგეთ დღეში ვარ და ნელა-ნელა ყურის კუთხიდან გაიზარდა და მერე უკვე გამოკვეთლად მესმის ტკაცუნი და პრწუნი და ეგეთ ხმები. გავჩერდი - ხმა არის. მიმოვიხედე - ხალხი თავისთვის დადის, ზაფხულის გრილი საღამო უხარია, წყვილები ჩახუტებულები არიან, ძალით კაი ბიჭები ბირჟაობენ, ქალები ჭორაობენ.. ერთ კი გავიფიქრე, აი სად დამერხა, უკვე გლუკები დამეწყო თქო და აი ასეთ ხედს ვხედავ:

ვოთ ე სამ ქაინდ ოფ ფაქ?!!! უფრო ახლოს რომ მივედი, მერე მივხვდი, რომ გლუკები კი არ  დამეწყო, ვიღაცამ უშენ ადგილზე რომ წელამდე ბალახი იყო, იმას წაუკიდა ცეცხლი.

ჰოდა მოვდივარ ასე გაკვირვებული, სახანძრო იქვეა, სულ რაღაც 200 მეტრში და კაცი-შვილი ყურს არ იბერტყავს და მიკვირს რა. თან მიკვირს, თან სურათებს ვიღებ. თან ვიღაც ბალღი ველოსიპედით მივა ამ ცეცხლთან, წამოვა. გეუბნებით, ეგ ბავში ცეცხლს ეთამაშებოდა და ჩაიფსავდა იმ ღამით. ხოდა მოვიდა ჩემთან ერთი ქალი და მეუბნება: ჰო შვილო, გადაიღე, გადაიღე, აქ სულ გველები იყვნენ და ახლა უნდა დავწვათო. აი, ხუთი წუთის წინ გასრიალდა გზაზეო და დაჟე მესამე სართულზეც ამოვიდაო.

ბიჯოოო! მერე ეს დედამო^%$ლი, გაზის ტრუბა რომ გადის ზედ ცეცხლთან, ვერ ხედავს ეს ხალხი? რა უდევთ თავში, სად უკიდებენ ცეცხლს? ნუ გეშინია, არ გასკდებაო. ნუ, კაი, დაგიჯერეთ, მარა გველი დაგიჯერებთ, კიდევაც რომ არსებობდეს ამ ბალახში, რომ მისი დაწვა გინდათ და ერთ ადგილზე გაჩერდება? აი, გარშემო უნდა დაანთო ცეცხლი, რომ შუაში ამოიწვას, ასე არაა? ამათ მარტო ერთ მხარეს დაანთეს და თუ გველი მართლაც იყო, გავიდოდა ვაფშე ამ ადგილიდან და წავიდოდა ქალაქში.

თან გველი რას აშავებს, ა? აი, გორში მარტო მდინარის პირზე მაქვს ნანახი გიურზა რომ დასრიალებდა და ისიც, თუ არ შეაწუხე, მოშნად ჰკიდიხარ. დანარჩენი კი უფლისციხისკენ გზაზე არიან ხოლმე კლდეებში და თავისთვის თბებიან მზეზე. შუა ქალაქში, დანდგარში, აურზაურში და ხალხთან ასე ახლოს ძალიან ეჭვი მეპარება რომ გველი იყოს. ერთხელ ანკარა გველი ვნახეთ მტკვარზე და ისეთი საყვარელი რამე იყო, დასრიალებდა ხელისგულზე და ეტყობა სითბო სიამოვნებდა, ენას არასრასებდა და თვალებს ნაბავდა..

ესეც გუშინდელი ნამოღვაწარის შედეგი. ბალახები ისევ დარჩა, შედეგი მარტო გაბოლილი სახლებია და აეგ არის რა.. წავედი მე, ჩემებს შეუძლების 27 წლისთავი აქვთ. :)

SunRiseColorEyed Fail

დიდი ხანი მინდოდა რომ შტატივი მქონოდა. ქიმიური და ფიზიკის ოთახში რომაა, მომჭერებით და რამე, მასეთი კი არა, ფოტო და ვიდეო შტატივი, ხალხში უფრო ტრიპოდის სახელით რომაა ცნობილი მისი სამი ფეხის გამო. ხოოომდა, მაინც ვიყიდე!

ამ შტატივზე მშვენივრად ყენდება როგორც ეს ჩემი ფოტოაპარატი, ისე ვიდეოკამერა, ისე თეფში თავის შემწვარი კარტოფილით და მოკლედ, ძალიან საჭირო რამეა. :) სიმაღლით არის 150 სმ, ასაწევი ფეხით, ბურთულიანი ჰორიზონტალურად გასაჩერებლით და ბერკეტით. როგორიც უნდა იყოს ტრიპოდი რა. ხოდა დავარქვი ამას "ტრისტანი" და სავარაუდოდ ჩავწერ ხოლმე საკმაოდ სასაცილო ვიდეო მიმოხილვებს.

ნუ, ველოსიპედის ჩაფხუტს, რომელიც ჩემი საყვარელი ფერისაა და ხალხში "კასკას" ეძახიან, ყველანი იცნობდით. მარა ეს რა უბედურება აქვს გვერდით, არა? ნუ, მე ხომ იდეინი ვარ არა? ხოდა ჩემი წყალქვეშა კამერა დავამაგრე შლანგის ხამუთით. :) ხამუთს მოსაჭერი აქვს - დაატრიალებ და ეჭირება, კამერაც უფრო მყარად ეკრობა ჩაფხუტს და აღარ მოძრაობს. წარმოდგენა არა მაქვს რამდენად კარგად გადაიღებს პარკურს და დაივინგს, ამიტომ უნდა გამოვიწერო ამერიკანცული ვიდეოკამერა Helmet Hero HD

ესაა უდედისმკვლელესი კამერა, რომელსაც 170 გრადუსიანი ხედვის კუთხე აქვს, 20 მეტრამდე წყალში იღებს, არ ეშინია დავარდნის გძეტა 2 მეტრიდან, მტვერგაუმტარია და რაც მთავარია, 16 გიგაბაიტიან ჩიპზე 2.5 საათამდე ჩაიწერს HD ვიდეოს თავის ხმით. ამ კამერის მუზარადზე დამაგრებაც შეიძლება, თავზეც და სადაც მოგიხერხდებათ კაროჩე რა. ერთი ისაა, რომ გაქანებული 179 დოლარი ადევს ფასი და ეს ყველაზე ბანძს. ყველაზე მაგარი რომაა 300 დოლარს უკაკუნებს ამერიკაში - 60 კადრს იწერს წამში და 1200 წერტილზე იღებს ვიდეოს. უუუდედის წიოკესი ვიდეოკამერაა! იხილეთ ვიდეო.



მოკლედ, ახლა ვჩალიჩობ რომ ეს კამერა ვითრიო. მერე კი.. ნეაგრანიჩენნიე ვაზმოჟნასწი, პაცანი! :) ხო, ამ ყველა სიხარულს ისიც დაემატა, რომ ერთი კაი ხნის წინ დაკარგული საქაღალდე ვიპოვე სამუშაოზე და შესაბამისად, არის იმედი, რომ ხელფასი გამეზრდება (ანუ რომ ვერ მეპოვნა შეიძლება საერთოდ აღარ მემუშავა იქ). ერთი სიტყვით რომ ვთქვა, ძრიელ ბედნიერად ვგრძნობდი თავს. აი, დაჟე ნახეთ მთლიანი კომპოზიცია როგორი გამოვიდა.

ნუ, ყველაფერს თავის საპირწონეა აქვს როგორც ვიცით. მაშ ასე, მომაპყართ სასმენელნი თქვენნი და ისმენდეთ ამბავსა ფრიად სასიხარულოსა მუნ დარდოსანსა. ხო ხალხო, რიჟრაჟისფერთვალება გათხოვდა. აი ასე, მოულოდნელად, სწორედ მაშინ, როდესაც ჯექსონის "ვინ არის ის"-ს ვთარგმნიდი, მის მარჯვენა ხელის არათითს უკვე ლითონის ზედმეტი გრამები ამძიმებდა. პირველი 10 წუთი არაფერი, მერე ეტყობა გადახარშა გულმა რაც მოხდა და ტვინის მითითებების მიუხედავად, არაერთხელ მომინდა მაგიდების ამოტრიელება, მონიტორზე წიხლების რტყმა და შუშების მტვრევა. მეხუთე დონის თავისუფლება.. მერე ვიცოდი რომ გამივლიდა, ხოდა აი ასე, ნელა-ნელა გადის. ადრე-თუ გვიან მოხდებდა ასე, მაგრამ ადამიანს ყოველთვის ეშინია იმის ახდენისა, რაც ისედაც იცის, რომ მოხდება. ერთი ისაა, რომ მთელი დღეა თავში ფრაზა მიტრიალებს "The only true reason, why man starts war, is love.." (ომის დაწყების ერთად-ერთი ჭეშმარიტი მიზეზი სიყვარულია)

ოკ, ოპერაცია "სანრაიზქოლორდაიზ" - შემოკლებით "ქუ" რომ ერქვა, ჩავარდა როგორც მოსალოდნელი იყო. რა საინტერესოა, ყველა მსგავსი ტიპის ოპერაციები ჩაიშალა. სავარაუდოდ ორი მიზეზია: არასწორი ტაქტიკა ან არასაკმარისი ძალისხმევა. თუმცა უფრო მგონია, რომ მთავარი მიზეზი არასტაბილურობაა. ხო, ამ გახსენებაზე, არასტაბილური და ფეხებზემკიდია დაბრუნდა. და კიდევ უფრო ფეხებზემკიდიაა. მოკლედ, ჯარისკაცო, გადავდივართ ოპერაციაზე "ფეირითეილ" - შემოკლებით "ენ"